ฉันจะรอให้คนๆ นั้นแนะนำตัวเองก่อน

ฉันจะแนะนำตัวเองพร้อมกับรอยยิ้ม พร้อมยื่นมาออกไปทักทาย

c. ฉันจะกอดคนๆ นั้น

ฉันจะรอให้คนๆ นั้นแนะนำตัวเองก่อน

ฉันจะแนะนำตัวเองพร้อมกับรอยยิ้ม พร้อมยื่นมาออกไปทักทาย

c. ฉันจะกอดคนๆ นั้น

ฉันจะพยายามจำชื่อและเรียกชื่อเขาในการสนทนา

ฉันไม่สนใจชื่อเขาหรอก ตั้งใจจะลืมๆ เสียด้วยซ้ำ

ฉันจะจำชื่อเฉพาะคนที่สำคัญเท่านั้น

ฉันจะพยายามจำชื่อและเรียกชื่อเขาในการสนทนา

ฉันไม่สนใจชื่อเขาหรอก ตั้งใจจะลืมๆ เสียด้วยซ้ำ

ฉันจะจำชื่อเฉพาะคนที่สำคัญเท่านั้น

ฉันจะพยายามให้บทสนทนาของเราทั้งสองคนเท่าเทียมกัน ไม่มีใครพูดหรือฟังมากเกินไป

ฉันมักจะเป็นฝ่ายพูดเสียมากกว่า

อีกฝ่ายมักพูดมากกว่าฉันเสมอ

ฉันจะพยายามให้บทสนทนาของเราทั้งสองคนเท่าเทียมกัน ไม่มีใครพูดหรือฟังมากเกินไป

ฉันมักจะเป็นฝ่ายพูดเสียมากกว่า

อีกฝ่ายมักพูดมากกว่าฉันเสมอ

หลายครั้งที่ฉันจะใช้คำที่สุภาพประกอบ เช่น ขอบคุณ กรุณา หรือ ขอโทษนะคะ

ฉันจะใช้คำสุภาพเหล่านี้แค่บางครั้งบางคราว

ฉันไม่เคยใช้คำเหล่านี้เลย

หลายครั้งที่ฉันจะใช้คำที่สุภาพประกอบ เช่น ขอบคุณ กรุณา หรือ ขอโทษนะคะ

ฉันจะใช้คำสุภาพเหล่านี้แค่บางครั้งบางคราว

ฉันไม่เคยใช้คำเหล่านี้เลย

เริ่มต้นการสนทนาด้วยการคุยเรื่องทั่วไปเล็กๆ น้อยๆ ก่อน เช่น อากาศ การจราจร

ไม่ต้องเกริ่นอะไรหรอก เข้าเรื่องสำคัญเลย

ฉันจะพยายามหลีกเลี่ยงการสนทนาไปเลยล่ะ

เริ่มต้นการสนทนาด้วยการคุยเรื่องทั่วไปเล็กๆ น้อยๆ ก่อน เช่น อากาศ การจราจร

ไม่ต้องเกริ่นอะไรหรอก เข้าเรื่องสำคัญเลย

ฉันจะพยายามหลีกเลี่ยงการสนทนาไปเลยล่ะ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ดีของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ร้ายของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะบ่นเกี่ยวกับหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ดีของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ร้ายของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะบ่นเกี่ยวกับหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะพูดเรื่องเหล่านั้นที่มันเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกัน

ฉันจะตั้งใจฟังและถามคำถามเป็นบางครั้ง

ฉันจะฟังอย่างตั้งใจ แต่จะไม่ถามอะไร เพราะมันดูออกจะเสียมารยาท

ฉันมักจะพูดเรื่องเหล่านั้นที่มันเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกัน

ฉันจะตั้งใจฟังและถามคำถามเป็นบางครั้ง

ฉันจะฟังอย่างตั้งใจ แต่จะไม่ถามอะไร เพราะมันดูออกจะเสียมารยาท

ฉันตั้งใจจะขัดจังหวะก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันตื่นเต้นกับหัวข้อของบนสนทนามากแค่ไหน

ฉันจะรอจนกว่าอีกฝ่ายจะพูดจบก่อน แล้วค่อยพูด

ฉันพยายามจะพูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

ฉันตั้งใจจะขัดจังหวะก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันตื่นเต้นกับหัวข้อของบนสนทนามากแค่ไหน

ฉันจะรอจนกว่าอีกฝ่ายจะพูดจบก่อน แล้วค่อยพูด

ฉันพยายามจะพูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

ฉันจะฟังก่อน แล้วจึงตั้งคำถามเพื่อเคลียร์ประเด็นนั้นๆ แม้จะไม่เห็นด้วย แต่จะไม่ใช้ประเด็นนั้นตัดสินเขาหรอกนะ

ฉันจะบอกเลยว่าเค้านั่นแหละที่ผิดและให้เหตุผลว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

ฉันจะพูดน้อยมากๆ หรือไม่ก็เงียบไปเลย

ฉันจะฟังก่อน แล้วจึงตั้งคำถามเพื่อเคลียร์ประเด็นนั้นๆ แม้จะไม่เห็นด้วย แต่จะไม่ใช้ประเด็นนั้นตัดสินเขาหรอกนะ

ฉันจะบอกเลยว่าเค้านั่นแหละที่ผิดและให้เหตุผลว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

ฉันจะพูดน้อยมากๆ หรือไม่ก็เงียบไปเลย

ฉันก็พูดมันออกไปเลย

ฉันจะเปิดด้วยความคิดเห็นแง่ดีก่อน

ฉันจะไม่พูดอะไรเลย

ฉันก็พูดมันออกไปเลย

ฉันจะเปิดด้วยความคิดเห็นแง่ดีก่อน

ฉันจะไม่พูดอะไรเลย

ฉันก็ออกมาจากการสนทนาเฉยๆ นั่นแหละ

ฉันพยายามทำท่าอึกอัก เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งรู้ว่าฉันไม่สะดวกจะคุยต่อไปอีกแล้ว

ฉันจะเริ่มสรุปประเด็นและค่อยๆ จบการสนทนา

ฉันก็ออกมาจากการสนทนาเฉยๆ นั่นแหละ

ฉันพยายามทำท่าอึกอัก เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งรู้ว่าฉันไม่สะดวกจะคุยต่อไปอีกแล้ว

ฉันจะเริ่มสรุปประเด็นและค่อยๆ จบการสนทนา

ฉันตั้งใจฟังด้วยสีหน้าจริงจัง และไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่

ฉันยิ้มตลอดการสนทนา

ฉันจะยิ้มในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันตั้งใจฟังด้วยสีหน้าจริงจัง และไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่

ฉันยิ้มตลอดการสนทนา

ฉันจะยิ้มในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันจะมองคู่บทสนทนาเสมอ

ฉันจะมองไปที่คู่สนทนาเป็นบางครั้ง

จะไม่ค่อยสบตากับคนที่คุยด้วยหรอก

ฉันจะมองคู่บทสนทนาเสมอ

ฉันจะมองไปที่คู่สนทนาเป็นบางครั้ง

จะไม่ค่อยสบตากับคนที่คุยด้วยหรอก

ฉันจะนั่งฟังเฉย ไม่ได้พยักหน้าอะไร

ฉันจะพยักหน้าตามช่วงเวลาที่เหมาะควร

ฉันพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ตลอดการสนทนา

ฉันจะนั่งฟังเฉย ไม่ได้พยักหน้าอะไร

ฉันจะพยักหน้าตามช่วงเวลาที่เหมาะควร

ฉันพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ตลอดการสนทนา

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 1 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 2-3 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 5-6 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 1 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 2-3 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 5-6 ฟุต

ฉันมักจะยืนกอดอก

ฉันเอนตัวออกห่างจากคู่สนทนา

ฉันมักจะเอนตัวและใบหน้าเข้าไปใกล้คู่สนทนา

ฉันมักจะยืนกอดอก

ฉันเอนตัวออกห่างจากคู่สนทนา

ฉันมักจะเอนตัวและใบหน้าเข้าไปใกล้คู่สนทนา

ฉันมักจะทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

ฉันมักจะยิ้ม และสอดแทรกอารมณ์ขันเข้าไปในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันมักจะทำหน้าจริงใจ

ฉันมักจะทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

ฉันมักจะยิ้ม และสอดแทรกอารมณ์ขันเข้าไปในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันมักจะทำหน้าจริงใจ

a) ฉันจะถามเฉพาะเจาะจงไปถึงปัญหา ตัวอย่างเหตุการณ์ และจดบันทึกสิ่งที่ตัวฉันควรปรับปรุง

ฉันจะโมโหและพร้อมจะเถียงกลับไป

ฉันมักจะปฏิเสธปัญหา หาข้อแก้ตัว หรือไม่ก็สารภาพว่ารู้เท่าไม่ถึงการณ์

a) ฉันจะถามเฉพาะเจาะจงไปถึงปัญหา ตัวอย่างเหตุการณ์ และจดบันทึกสิ่งที่ตัวฉันควรปรับปรุง

ฉันจะโมโหและพร้อมจะเถียงกลับไป

ฉันมักจะปฏิเสธปัญหา หาข้อแก้ตัว หรือไม่ก็สารภาพว่ารู้เท่าไม่ถึงการณ์

ฉันจะไปคุยกับเจ้านายตรงๆ และพยายามอธิบายว่าทำไมเขาถึงเป็นฝ่ายที่ผิด

ฉันจะไปคุยกับฝ่ายบุคคลเพื่อให้บันทึกว่าฉันไม่เห็นด้วยกับคำติเตียนดังกล่าว

ฉันจะถามเพื่อทำความเข้าใจกับเจ้านายเรื่องทัศนคติที่แตกต่างกันของฉันและเขา

ฉันจะไปคุยกับเจ้านายตรงๆ และพยายามอธิบายว่าทำไมเขาถึงเป็นฝ่ายที่ผิด

ฉันจะไปคุยกับฝ่ายบุคคลเพื่อให้บันทึกว่าฉันไม่เห็นด้วยกับคำติเตียนดังกล่าว

ฉันจะถามเพื่อทำความเข้าใจกับเจ้านายเรื่องทัศนคติที่แตกต่างกันของฉันและเขา

ฉันจะให้ความเห็นทั้งสองด้าน ทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของเขาที่ควรปรับปรุง

ฉันจะพูดเฉพาะจุดเด่นเท่านั้นล่ะ

ฉันจะบอกแต่จุดอ่อนของเขา เพื่อให้เขาได้ไปปรับปรุง

ฉันจะให้ความเห็นทั้งสองด้าน ทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของเขาที่ควรปรับปรุง

ฉันจะพูดเฉพาะจุดเด่นเท่านั้นล่ะ

ฉันจะบอกแต่จุดอ่อนของเขา เพื่อให้เขาได้ไปปรับปรุง

ฉันจะมุ่งประเด็นเรื่องพฤติกรรมการทำงาน และแนะนำวิธีปรับปรุงแก้ไข

ฉันจะบอกพฤติกรรมอะไรก็ตามของเขาที่ฉันไม่ชอบ

ฉันก็จะแค่บอกว่าต้องทำอะไรถึงจะถูกต้อง

ฉันจะมุ่งประเด็นเรื่องพฤติกรรมการทำงาน และแนะนำวิธีปรับปรุงแก้ไข

ฉันจะบอกพฤติกรรมอะไรก็ตามของเขาที่ฉันไม่ชอบ

ฉันก็จะแค่บอกว่าต้องทำอะไรถึงจะถูกต้อง

ฉันจะพูดต่อหน้าคนอื่นๆ ซึ่งคนแถวนั้นก็คงได้ยินทั้งนั้นแหละ

ฉันจะพูดต่อหน้าหัวหน้า

ฉันจะพูดตอนอยู่ตามลำพังกับคู่สนทนาสองคน

ฉันจะพูดต่อหน้าคนอื่นๆ ซึ่งคนแถวนั้นก็คงได้ยินทั้งนั้นแหละ

ฉันจะพูดต่อหน้าหัวหน้า

ฉันจะพูดตอนอยู่ตามลำพังกับคู่สนทนาสองคน

ฉันจะขออนุญาตเปลี่ยนบทสนทนานั้นอย่างสุภาพ

ฉันจะฟังและร่วมพูดคุยไปกับเขาด้วย

ฉันจะไปบอกหัวหน้าของเขาว่า เขายังไม่จริงจังกับการทำงานมากพอ

ฉันจะขออนุญาตเปลี่ยนบทสนทนานั้นอย่างสุภาพ

ฉันจะฟังและร่วมพูดคุยไปกับเขาด้วย

ฉันจะไปบอกหัวหน้าของเขาว่า เขายังไม่จริงจังกับการทำงานมากพอ

ฉันจะไม่ให้ความเห็นอะไรกับเค้า

ฉันพยายามจะเปลี่ยนเรื่องคุย

ฉันจะทำความเข้าใจและแสดงให้เห็นว่า ฉันรู้สึกได้ถึงเรื่องราวน่าเศร้าเหล่านั้น

ฉันจะไม่ให้ความเห็นอะไรกับเค้า

ฉันพยายามจะเปลี่ยนเรื่องคุย

ฉันจะทำความเข้าใจและแสดงให้เห็นว่า ฉันรู้สึกได้ถึงเรื่องราวน่าเศร้าเหล่านั้น

ฉันจะไม่พูดอะไรเรื่องนี้หรอก

ฉันจะบอกเขาว่า เดี๋ยวนี้รูปร่างดูเปลี่ยนไปนะ

ฉันจะบอกเขาไปตรงๆ เลยว่า เขาดูอ้วนขึ้นนะ!

ฉันจะไม่พูดอะไรเรื่องนี้หรอก

ฉันจะบอกเขาว่า เดี๋ยวนี้รูปร่างดูเปลี่ยนไปนะ

ฉันจะบอกเขาไปตรงๆ เลยว่า เขาดูอ้วนขึ้นนะ!

ฉันจะรอให้คนๆ นั้นแนะนำตัวเองก่อน

ฉันจะแนะนำตัวเองพร้อมกับรอยยิ้ม พร้อมยื่นมาออกไปทักทาย

c. ฉันจะกอดคนๆ นั้น

ฉันจะรอให้คนๆ นั้นแนะนำตัวเองก่อน

ฉันจะแนะนำตัวเองพร้อมกับรอยยิ้ม พร้อมยื่นมาออกไปทักทาย

c. ฉันจะกอดคนๆ นั้น

ฉันจะพยายามจำชื่อและเรียกชื่อเขาในการสนทนา

ฉันไม่สนใจชื่อเขาหรอก ตั้งใจจะลืมๆ เสียด้วยซ้ำ

ฉันจะจำชื่อเฉพาะคนที่สำคัญเท่านั้น

ฉันจะพยายามจำชื่อและเรียกชื่อเขาในการสนทนา

ฉันไม่สนใจชื่อเขาหรอก ตั้งใจจะลืมๆ เสียด้วยซ้ำ

ฉันจะจำชื่อเฉพาะคนที่สำคัญเท่านั้น

ฉันจะพยายามให้บทสนทนาของเราทั้งสองคนเท่าเทียมกัน ไม่มีใครพูดหรือฟังมากเกินไป

ฉันมักจะเป็นฝ่ายพูดเสียมากกว่า

อีกฝ่ายมักพูดมากกว่าฉันเสมอ

ฉันจะพยายามให้บทสนทนาของเราทั้งสองคนเท่าเทียมกัน ไม่มีใครพูดหรือฟังมากเกินไป

ฉันมักจะเป็นฝ่ายพูดเสียมากกว่า

อีกฝ่ายมักพูดมากกว่าฉันเสมอ

หลายครั้งที่ฉันจะใช้คำที่สุภาพประกอบ เช่น ขอบคุณ กรุณา หรือ ขอโทษนะคะ

ฉันจะใช้คำสุภาพเหล่านี้แค่บางครั้งบางคราว

ฉันไม่เคยใช้คำเหล่านี้เลย

หลายครั้งที่ฉันจะใช้คำที่สุภาพประกอบ เช่น ขอบคุณ กรุณา หรือ ขอโทษนะคะ

ฉันจะใช้คำสุภาพเหล่านี้แค่บางครั้งบางคราว

ฉันไม่เคยใช้คำเหล่านี้เลย

เริ่มต้นการสนทนาด้วยการคุยเรื่องทั่วไปเล็กๆ น้อยๆ ก่อน เช่น อากาศ การจราจร

ไม่ต้องเกริ่นอะไรหรอก เข้าเรื่องสำคัญเลย

ฉันจะพยายามหลีกเลี่ยงการสนทนาไปเลยล่ะ

เริ่มต้นการสนทนาด้วยการคุยเรื่องทั่วไปเล็กๆ น้อยๆ ก่อน เช่น อากาศ การจราจร

ไม่ต้องเกริ่นอะไรหรอก เข้าเรื่องสำคัญเลย

ฉันจะพยายามหลีกเลี่ยงการสนทนาไปเลยล่ะ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ดีของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ร้ายของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะบ่นเกี่ยวกับหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ดีของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะมุ่งประเด็นไปในแง่ร้ายของหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะบ่นเกี่ยวกับหัวเรื่องนั้นๆ

ฉันมักจะพูดเรื่องเหล่านั้นที่มันเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกัน

ฉันจะตั้งใจฟังและถามคำถามเป็นบางครั้ง

ฉันจะฟังอย่างตั้งใจ แต่จะไม่ถามอะไร เพราะมันดูออกจะเสียมารยาท

ฉันมักจะพูดเรื่องเหล่านั้นที่มันเกิดขึ้นกับฉันเหมือนกัน

ฉันจะตั้งใจฟังและถามคำถามเป็นบางครั้ง

ฉันจะฟังอย่างตั้งใจ แต่จะไม่ถามอะไร เพราะมันดูออกจะเสียมารยาท

ฉันตั้งใจจะขัดจังหวะก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันตื่นเต้นกับหัวข้อของบนสนทนามากแค่ไหน

ฉันจะรอจนกว่าอีกฝ่ายจะพูดจบก่อน แล้วค่อยพูด

ฉันพยายามจะพูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

ฉันตั้งใจจะขัดจังหวะก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันตื่นเต้นกับหัวข้อของบนสนทนามากแค่ไหน

ฉันจะรอจนกว่าอีกฝ่ายจะพูดจบก่อน แล้วค่อยพูด

ฉันพยายามจะพูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

ฉันจะฟังก่อน แล้วจึงตั้งคำถามเพื่อเคลียร์ประเด็นนั้นๆ แม้จะไม่เห็นด้วย แต่จะไม่ใช้ประเด็นนั้นตัดสินเขาหรอกนะ

ฉันจะบอกเลยว่าเค้านั่นแหละที่ผิดและให้เหตุผลว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

ฉันจะพูดน้อยมากๆ หรือไม่ก็เงียบไปเลย

ฉันจะฟังก่อน แล้วจึงตั้งคำถามเพื่อเคลียร์ประเด็นนั้นๆ แม้จะไม่เห็นด้วย แต่จะไม่ใช้ประเด็นนั้นตัดสินเขาหรอกนะ

ฉันจะบอกเลยว่าเค้านั่นแหละที่ผิดและให้เหตุผลว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

ฉันจะพูดน้อยมากๆ หรือไม่ก็เงียบไปเลย

ฉันก็พูดมันออกไปเลย

ฉันจะเปิดด้วยความคิดเห็นแง่ดีก่อน

ฉันจะไม่พูดอะไรเลย

ฉันก็พูดมันออกไปเลย

ฉันจะเปิดด้วยความคิดเห็นแง่ดีก่อน

ฉันจะไม่พูดอะไรเลย

ฉันก็ออกมาจากการสนทนาเฉยๆ นั่นแหละ

ฉันพยายามทำท่าอึกอัก เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งรู้ว่าฉันไม่สะดวกจะคุยต่อไปอีกแล้ว

ฉันจะเริ่มสรุปประเด็นและค่อยๆ จบการสนทนา

ฉันก็ออกมาจากการสนทนาเฉยๆ นั่นแหละ

ฉันพยายามทำท่าอึกอัก เพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งรู้ว่าฉันไม่สะดวกจะคุยต่อไปอีกแล้ว

ฉันจะเริ่มสรุปประเด็นและค่อยๆ จบการสนทนา

ฉันตั้งใจฟังด้วยสีหน้าจริงจัง และไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่

ฉันยิ้มตลอดการสนทนา

ฉันจะยิ้มในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันตั้งใจฟังด้วยสีหน้าจริงจัง และไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่

ฉันยิ้มตลอดการสนทนา

ฉันจะยิ้มในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันจะมองคู่บทสนทนาเสมอ

ฉันจะมองไปที่คู่สนทนาเป็นบางครั้ง

จะไม่ค่อยสบตากับคนที่คุยด้วยหรอก

ฉันจะมองคู่บทสนทนาเสมอ

ฉันจะมองไปที่คู่สนทนาเป็นบางครั้ง

จะไม่ค่อยสบตากับคนที่คุยด้วยหรอก

ฉันจะนั่งฟังเฉย ไม่ได้พยักหน้าอะไร

ฉันจะพยักหน้าตามช่วงเวลาที่เหมาะควร

ฉันพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ตลอดการสนทนา

ฉันจะนั่งฟังเฉย ไม่ได้พยักหน้าอะไร

ฉันจะพยักหน้าตามช่วงเวลาที่เหมาะควร

ฉันพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ตลอดการสนทนา

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 1 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 2-3 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 5-6 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 1 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 2-3 ฟุต

ฉันยืนห่างกับคู่สนทนาประมาณ 5-6 ฟุต

ฉันมักจะยืนกอดอก

ฉันเอนตัวออกห่างจากคู่สนทนา

ฉันมักจะเอนตัวและใบหน้าเข้าไปใกล้คู่สนทนา

ฉันมักจะยืนกอดอก

ฉันเอนตัวออกห่างจากคู่สนทนา

ฉันมักจะเอนตัวและใบหน้าเข้าไปใกล้คู่สนทนา

ฉันมักจะทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

ฉันมักจะยิ้ม และสอดแทรกอารมณ์ขันเข้าไปในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันมักจะทำหน้าจริงใจ

ฉันมักจะทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

ฉันมักจะยิ้ม และสอดแทรกอารมณ์ขันเข้าไปในจังหวะที่เหมาะสม

ฉันมักจะทำหน้าจริงใจ

a) ฉันจะถามเฉพาะเจาะจงไปถึงปัญหา ตัวอย่างเหตุการณ์ และจดบันทึกสิ่งที่ตัวฉันควรปรับปรุง

ฉันจะโมโหและพร้อมจะเถียงกลับไป

ฉันมักจะปฏิเสธปัญหา หาข้อแก้ตัว หรือไม่ก็สารภาพว่ารู้เท่าไม่ถึงการณ์

a) ฉันจะถามเฉพาะเจาะจงไปถึงปัญหา ตัวอย่างเหตุการณ์ และจดบันทึกสิ่งที่ตัวฉันควรปรับปรุง

ฉันจะโมโหและพร้อมจะเถียงกลับไป

ฉันมักจะปฏิเสธปัญหา หาข้อแก้ตัว หรือไม่ก็สารภาพว่ารู้เท่าไม่ถึงการณ์

ฉันจะไปคุยกับเจ้านายตรงๆ และพยายามอธิบายว่าทำไมเขาถึงเป็นฝ่ายที่ผิด

ฉันจะไปคุยกับฝ่ายบุคคลเพื่อให้บันทึกว่าฉันไม่เห็นด้วยกับคำติเตียนดังกล่าว

ฉันจะถามเพื่อทำความเข้าใจกับเจ้านายเรื่องทัศนคติที่แตกต่างกันของฉันและเขา

ฉันจะไปคุยกับเจ้านายตรงๆ และพยายามอธิบายว่าทำไมเขาถึงเป็นฝ่ายที่ผิด

ฉันจะไปคุยกับฝ่ายบุคคลเพื่อให้บันทึกว่าฉันไม่เห็นด้วยกับคำติเตียนดังกล่าว

ฉันจะถามเพื่อทำความเข้าใจกับเจ้านายเรื่องทัศนคติที่แตกต่างกันของฉันและเขา

ฉันจะให้ความเห็นทั้งสองด้าน ทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของเขาที่ควรปรับปรุง

ฉันจะพูดเฉพาะจุดเด่นเท่านั้นล่ะ

ฉันจะบอกแต่จุดอ่อนของเขา เพื่อให้เขาได้ไปปรับปรุง

ฉันจะให้ความเห็นทั้งสองด้าน ทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของเขาที่ควรปรับปรุง

ฉันจะพูดเฉพาะจุดเด่นเท่านั้นล่ะ

ฉันจะบอกแต่จุดอ่อนของเขา เพื่อให้เขาได้ไปปรับปรุง

ฉันจะมุ่งประเด็นเรื่องพฤติกรรมการทำงาน และแนะนำวิธีปรับปรุงแก้ไข

ฉันจะบอกพฤติกรรมอะไรก็ตามของเขาที่ฉันไม่ชอบ

ฉันก็จะแค่บอกว่าต้องทำอะไรถึงจะถูกต้อง

ฉันจะมุ่งประเด็นเรื่องพฤติกรรมการทำงาน และแนะนำวิธีปรับปรุงแก้ไข

ฉันจะบอกพฤติกรรมอะไรก็ตามของเขาที่ฉันไม่ชอบ

ฉันก็จะแค่บอกว่าต้องทำอะไรถึงจะถูกต้อง

ฉันจะพูดต่อหน้าคนอื่นๆ ซึ่งคนแถวนั้นก็คงได้ยินทั้งนั้นแหละ

ฉันจะพูดต่อหน้าหัวหน้า

ฉันจะพูดตอนอยู่ตามลำพังกับคู่สนทนาสองคน

ฉันจะพูดต่อหน้าคนอื่นๆ ซึ่งคนแถวนั้นก็คงได้ยินทั้งนั้นแหละ

ฉันจะพูดต่อหน้าหัวหน้า

ฉันจะพูดตอนอยู่ตามลำพังกับคู่สนทนาสองคน

ฉันจะขออนุญาตเปลี่ยนบทสนทนานั้นอย่างสุภาพ

ฉันจะฟังและร่วมพูดคุยไปกับเขาด้วย

ฉันจะไปบอกหัวหน้าของเขาว่า เขายังไม่จริงจังกับการทำงานมากพอ

ฉันจะขออนุญาตเปลี่ยนบทสนทนานั้นอย่างสุภาพ

ฉันจะฟังและร่วมพูดคุยไปกับเขาด้วย

ฉันจะไปบอกหัวหน้าของเขาว่า เขายังไม่จริงจังกับการทำงานมากพอ

ฉันจะไม่ให้ความเห็นอะไรกับเค้า

ฉันพยายามจะเปลี่ยนเรื่องคุย

ฉันจะทำความเข้าใจและแสดงให้เห็นว่า ฉันรู้สึกได้ถึงเรื่องราวน่าเศร้าเหล่านั้น

ฉันจะไม่ให้ความเห็นอะไรกับเค้า

ฉันพยายามจะเปลี่ยนเรื่องคุย

ฉันจะทำความเข้าใจและแสดงให้เห็นว่า ฉันรู้สึกได้ถึงเรื่องราวน่าเศร้าเหล่านั้น

ฉันจะไม่พูดอะไรเรื่องนี้หรอก

ฉันจะบอกเขาว่า เดี๋ยวนี้รูปร่างดูเปลี่ยนไปนะ

ฉันจะบอกเขาไปตรงๆ เลยว่า เขาดูอ้วนขึ้นนะ!

ฉันจะไม่พูดอะไรเรื่องนี้หรอก

ฉันจะบอกเขาว่า เดี๋ยวนี้รูปร่างดูเปลี่ยนไปนะ

ฉันจะบอกเขาไปตรงๆ เลยว่า เขาดูอ้วนขึ้นนะ!