ใครเคยดูคอนเสิร์ตของพาราด็อกซ์ คงต้องสะดุดตากับโชว์หลุดโลกบนเวที โดยเฉพาะลีลาท่าทางและการแต่งตัวของ ”พี่สอง” จักรพงศ์ ศิริริน มือเบสที่เป็นสีสันของวงที่ขาดไม่ได้เลยทีเดียว ใครจะรู้ว่าแรงบันดาลใจของโชว์สุดเว่อร์ของพาราด็อกซ์เริ่มมาจากเวทีเล็กๆ ตามงานประจำปีของเด็กครุศิลป์ จุฬาฯ ก่อนจะเติบโตจนกลายเป็นวงขวัญใจเด็กแนวทุกวันนี้ มาฟังพี่สองพูดถึงครุศิลป์ในตำนานกัน 

พี่สองเรียนจบวิชาศิลปศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเรียนต่อปริญญาโทในคณะเดียวกันด้วย ทำไมถึงเลือกเรียนสาขานี้ ค้นพบความสนใจในตัวเองได้ยังไง
ความจริงแล้วสมัยมัธยมที่ ร.ร. สวนกุหลาบ เลือกเรียนสายวิทย์-คณิตตามเพื่อน เห็นว่าตัวเองพอเรียนไหวก็เรียนไป ยังไม่ได้รู้สึกชอบอะไรชัดเจน แต่ทุกวันเสาร์จะไปเรียนวาดรูป เพราะชอบวาดการ์ตูนตั้งแต่เด็ก เรียนไปเรียนมาก็รู้สึกว่าชอบ เลยตัดสินใจว่าจะต้องไปบอกทางบ้านแล้วว่าจะเอ็นฯ เข้าคณะศิลปะ พอดีว่าช่วงนั้นมีอาจารย์ฝึกสอนจากคณะครุศาสตร์ จุดประกายว่า ถ้าเราชอบวาดรูปทำไมไม่ไปเรียนวาดรูป ซึ่งทางคณะครุศาสตร์ของครูก็มีวิชาศิลปะ ตอนนั้นไม่รู้ว่าเรียนแล้วจะต้องไปเป็นครูสอนศิลปะหรืออะไร แต่ก็ตัดสินใจเลือกเป็นอันดับ 1 คณะเดียวเลย ทั้งๆ ที่เลือกได้ 4 คณะ

พ่อแม่ว่ายังไงบ้าง เพราะพี่ก็เรียนเก่ง น่าจะเรียนวิศวะ หมอ บัญชีได้
ก็ช็อคไปประมาณหนึ่ง เพราะท่านเข้าใจว่าจบศิลปะแล้วไปหางานทำยาก แต่พ่อแม่ก็เข้าใจและปล่อยให้เราเรียนในสิ่งที่เราชอบ เพราะจะทำได้ดีกว่า

ได้ศึกษาข้อมูลคณะอื่นที่สอนด้านศิลปะโดยตรงก่อนหรือเปล่า
สมัยก่อนก็ไม่มีใครแนะนำ ไม่มีอินเทอร์เน็ต เพื่อนๆ ส่วนใหญ่ก็เรียนสายวิทย์ พอมาเรียนเทอมแรกก็งง เพราะครึ่งเช้าเรียนแต่วิชาครู เช่น การวิจัยการศึกษา สถิติ หลักสูตรประถมศึกษา จนเราสงสัยว่าเรามาทำอะไร แต่ช่วงบ่ายจะสนุกมากเพราะได้เรียนศิลปะทุกอย่าง ทั้งจิตรกรรม วาดสีน้ำมัน ประติมากรรม ตกแต่งภายใน ประวัติศาสตร์ศิลป์ ถึงจะไม่ได้เจาะลึกแต่ก็ได้เรียนทุกอย่าง ทำให้รู้สึกคุ้มและชอบคณะนี้ขึ้นมา ในขณะที่คณะอื่นอาจจะมีการแยกสาขาเรียนไปเลย

เรียนคณะนี้ต้องรักเด็ก หรือต้องชอบสอนไหมคะ
เนื่องจากครึ่งหนึ่งเป็นวิชาครู  ต้องมีไปฝึกสอนตอนปี 4 แต่ก็ไม่ได้รู้สึกชอบ  แต่มีจุดเปลี่ยนตอนปี 3 ไปตั้งวงดนตรีกับต้าร์ พาราด็อกซ์ ออกเทปกับค่ายใต้ดิน หลังๆ เลยเล่นดนตรีแทน ไม่ได้มุ่งมาทางศิลปะแล้ว ช่วงนั้นก็สับสนกับชีวิตว่าจะเรียนต่อหรือออกเทปดี หรือจะทำงานโฆษณาเหมือนรุ่นพี่ แต่ก็มีจุดเปลี่ยนอีกช่วงตอนเทอมสุดท้าย มีเพื่อนชวนเรียนต่อปริญญาโทคณะเดิม กลับกลายเป็นว่า 80% เป็นวิชาครูอีก แต่พอเรียนไปได้หนึ่งเทอมก็เริ่มสนุกขึ้น เริ่มเข้าใจว่าหลักสูตรโครงสร้างการศึกษาไทยมีปัญหาจริงๆ เริ่มอยากเป็นครูและไปช่วยแก้ปัญหาเหล่านี้ จนเรียนจบก็ไปสมัครเป็นครู แต่ตอนนั้นก็เล่นดนตรีด้วย ย้อมผมสีชมพูสะท้อนแสงแล้วใครจะมารับ (ฮา)

ที่ครุศิลป์มีประเพณีสนุกๆ อะไรบ้าง
ครุศิลป์มีการทำกิจกรรมหลากหลายเนื่องจากมีการเรียนหลากหลายวิชา เช่น ทำละครเวที เล่นดนตรี มีวงดนตรีดังๆ ในทุกชั้นปี อย่างโชว์ของพาราด็อกซ์ก็เริ่มมาจากงานคณะ พวกเพื่อนๆ ที่ดูคอนเสิร์ตพาราด็อกซ์ก็จะไม่แปลกใจเพราะมันเคยเห็นที่คณะมาแล้วทั้งนั้น

เพื่อนที่เรียนจบมาทำอาชีพอะไรกันบ้าง
ความที่เราเรียนศิลปะหลากหลายจึงเป็นข้อดีให้เราค้นพบความชอบของตัวเอง และก็มุ่งไปทำทางนั้นเลย รุ่นพี่บางคนก็ไปเป็นครู ศิลปิน ทำโฆษณา ทำหนัง โด่งดังไปเลย เลยมีรุ่นพี่ในอาชีพที่หลากหลายมาก

สุดท้ายขอคำแนะนำสำหรับน้องๆ ที่อยากมาเป็นรุ่นน้องพี่สองว่าต้องเตรียมตัวยังไงคะ
ถ้าคนที่อยากเป็นครูศิลปะ คณะนี้ก็เป็นสายตรงเลย แต่ถ้าชอบศิลปะหรืออยากค้นหาตัวเองว่าชอบศิลปะแนวไหน อยากทำอะไรหลายๆ อย่าง คณะนี้ก็อาจจะตอบโจทย์ได้เหมือนกัน เพราะคณะอื่นจะเรียนสายตรงแล้วถ้าเราไม่ชอบก็ปรับเปลี่ยนลำบาก