อีสป
กระต่ายป่ากับฝูงกบ
นานมาแล้ว กระต่ายป่าเกิดความกลัวภัยพิบัติเป็ฯอย่างมาก มันจึงเรียกชุมนุมกระต่ายป่าทั้งหมด กระต่ายตัวหนึ่งกล่าวว่า
“ทุกวันนี้เราต่างก็เป็ฯทุกข์เพราะความหวาดกลัวที่มีต่อภัยต่างๆ ทั้งจากพรานนักล่า นกเยี่ยว หมาล่าเนนื้อ ทั้งที่ล่าด้วยความสนุกและเพื่อเป็นอาหาร สิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดความกลัวทั้งสิ้น อย่ากระนั้นเลย พวกเราจงพร้อมใจกันฆ่าตัวตายเพื่อหนีให้พ้นจากความหวาดกลัวที่ร้ายยิ่งกว่า”
เหล่ากระต่ายป่าพากันเห็นด้วยจึงชักชวนกันไปที่แม่น้ำ ที่ริมน้ำฝูงกบที่อยู่บริเวณนั้นต่างพาตกใจ กระโดดหนีฝูงกระต่างลงน้ำด้วยความหวาดกลัว
กระต่ายป่าตัวที่โศกเศร้าที่สุดจึงกล่าวว่า “หยุดก่อน เพื่อนๆ อดทนต่ออีกสักนิด เพราะว่ายังมีผู้ที่มีความหวาดกลัวยิ่งกว่าเรา ทุกข์ยิ่งกว่าเราอีมากนัก”
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
หากเราคิดถึงความทุกข์ของผู้อื่น เราก็จะมีชีวิตอยู่โดยปราศจากทุกข์