ในยุคที่โลกเชื่อมโยงกันด้วยภาษาและเทคโนโลยี “ภาษาจีน” กลายเป็นอีกหนึ่งภาษาที่มีความสำคัญในระดับสากล โดยเฉพาะเมื่อจีนมีบทบาทเป็นผู้นำทางเศรษฐกิจ การค้า และวัฒนธรรมที่ขยายตัวไปทั่วโลก ผู้คนจำนวนมากทั่วโลก รวมถึงชาวไทย จึงหันมาเรียนภาษาจีนเพื่อใช้ในการ เรียนต่อ ทำงาน หรือพัฒนาทักษะส่วนตัว

         การสอบวัดระดับภาษาจีนที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในระดับสากล คือการสอบ HSK (汉语水平考试 - Hànyǔ Shuǐpíng Kǎoshì) ซึ่งจัดขึ้นโดยสถาบันขงจื่อ (Hanban) และอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน การสอบนี้เปรียบเสมือน “ใบเบิกทาง” สำหรับผู้ที่ต้องการ สมัครเรียนในมหาวิทยาลัยจีน, ยื่นทุนการศึกษา, สมัครงานในองค์กรจีน หรือพัฒนาศักยภาพของตนเอง ให้เทียบเท่ามาตรฐานนานาชาติ

HSK ระบบใหม่คืออะไร?

         ตั้งแต่ปี 2021 เป็นต้นมา ระบบ HSK ได้มีการปรับปรุงใหม่ให้ทันสมัยและมีความครอบคลุมมากขึ้น โดยแบ่งระดับการสอบเป็น 3 ระดับหลัก (ระดับเริ่มต้น ระดับกลาง และระดับสูง) รวมทั้งหมด 9 ระดับ ซึ่งในบทความนี้เราจะพูดถึง HSK ระดับที่ 1 ซึ่งเป็นระดับพื้นฐานที่สุด เหมาะสำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มเรียนภาษาจีน และยังไม่มีพื้นฐานมาก่อน

ระดับ HSK1 ระบบใหม่ประกอบด้วยคำศัพท์ประมาณ 500 คำ ที่ครอบคลุมการสื่อสารในชีวิตประจำวัน เช่น การทักทาย บอกเวลา ถามราคา ระบุสถานที่ และคำศัพท์พื้นฐานที่ใช้ในบทสนทนาทั่วไป ถือเป็นรากฐานที่สำคัญของการเรียนภาษาจีน หากคุณสามารถจำและใช้คำศัพท์เหล่านี้ได้อย่างคล่องแคล่ว จะทำให้สามารถต่อยอดไปสู่ HSK2, HSK3 และระดับที่สูงขึ้นได้ง่ายขึ้น

คำศัพท์ HSK1 ระบบใหม่

爱 (ài) = รัก
爱好 (àihào) = งานอดิเรก
八 (bā) = แปด
爸爸 | 爸 (bàba | bà) = พ่อ
吧 (ba) = ละ, เถอะ, สิ (คำลงท้าย)
白 (bái) = ขาว
白天 (báitiān) = กลางวัน
百 (bǎi) = หนึ่งร้อย
班 (bān) = ชั้นเรียน
半 (bàn) = ครึ่ง
半年 (bànnián) = ครึ่งปี
半天 (bàntiān) = ครึ่งวัน, นาน
帮 (bāng) = ช่วย
帮忙 (bāngmáng) = ช่วยเหลือ
包 (bāo) = ห่อ, กระเป๋า
包子 (bāozi) = ซาลาเปา
杯 (bēi) = ถ้วย, แก้ว (ลักษณนาม)
杯子 (bēizi) = ถ้วย, แก้ว
北 (běi) = ทิศเหนือ
北边 (běibian) = ด้านทิศเหนือ
北京 (Běijīng) = ปักกิ่ง
本 (běn) = เล่ม (ลักษณนาม)
本子 (běnzi) = สมุด
比 (bǐ) = กว่า / เปรียบเทียบ
别 (bié) = อย่า
别的 (biéde) = อื่นๆ สิ่งอื่น
别人 (biérén) = คนอื่น
病 (bìng) = ป่วย
病人 (bìngrén) = ผู้ป่วย
不 (bù) = ไม่
不大 (bùdà) = ไม่ใหญ่ ไม่ค่อย
不对 (bùduì) = ไม่ถูก
不客气 (bùkèqi) = ไม่เป็นไร (ตอบรับคำขอบคุณ)
不用 (bùyòng) = ไม่ต้อง
菜 (cài) = ผัก, กับข้าว
茶 (chá) = น้ำชา, ใบชา
差 (chà) = ต่าง, แย่, ไม่ได้มาตรฐาน
常 (cháng) = บ่อย
常常 (chángcháng) = บ่อยๆ
唱 (chàng) = ร้อง
唱歌 (chànggē) = ร้องเพลง
车 (chē) = รถ
车票 (chēpiào) = ตั๋วรถ
车上 (chēshang) = บนรถ
车站 (chēzhàn) = สถานีโดยสาร
吃 (chī) = กิน
吃饭 (chīfàn) = กินข้าว
出 (chū) = ออก
出来 (chūlái) = ออกมา
出去 (chūqù) = ออกไป
穿 (chuān) = สวมใส่
床 (chuáng) = เตียง
次 (cì) = ครั้ง
从 (cóng) = จาก
错 (cuò) = ผิด
打 (dǎ) = ตี, โทร
打车 (dǎchē) = นั่งรถแท็กซี่
打电话 (dǎ diànhuà) = โทรศัพท์
打开 (dǎkāi) = เปิด
打球 (dǎqiú) = เล่นบอล
大 (dà) = ใหญ่
大学 (dàxué) = มหาวิทยาลัย
大学生 (dàxuéshēng) = นักศึกษามหาวิทยาลัย
到 (dào) = ถึง
得到 (dédào) = ได้รับ
地 (de) = คำช่วยขยายกริยา
的 (de) = ของ (คำช่วยขยายนาม)
等 (děng) = รอ
地 (dì) = พื้น
地点 (dìdiǎn) = สถานที่
地方 (dìfang) = สถานที่, จุด
地上 (dìshang) = บนพื้น
地图 (dìtú) = แผนที่
弟弟 | 弟 (dìdi | dì) = น้องชาย
第 (dì) = ลำดับที่
点 (diǎn) = จุด, โมง
电 (diàn) = ไฟฟ้า
电话 (diànhuà) = โทรศัพท์
电脑 (diànnǎo) = คอมพิวเตอร์
电视 (diànshì) = โทรทัศน์
电视机 (diànshìjī) = เครื่องโทรทัศน์
电影 (diànyǐng) = ภาพยนตร์
电影院 (diànyǐngyuàn) = โรงหนัง
东 (dōng) = ทิศตะวันออก
东边 (dōngbian) = ด้านทิศตะวันออก
东西 (dōngxi) = สิ่งของ
动 (dòng) = เคลื่อนไหว
动作 (dòngzuò) = ท่าทาง, กริยาอาการ
都 (dōu) = ทั้งหมด, ทุกคน
读 (dú) = อ่าน
读书 (dúshū) = อ่านหนังสือ, เรียนหนังสือ
对 (duì) = ถูกต้อง
对不起 (duìbuqǐ) = ขอโทษ
多 (duō) = มาก
多少 (duōshǎo) = เท่าไหร่
饿 (è) = หิว
儿子 (érzi) = ลูกชาย
二 (èr) = สอง
饭 (fàn) = ข้าว, มื้ออาหาร
饭店 (fàndiàn) = ร้านอาหาร, โรงแรม
房间 (fángjiān) = ห้อง
房子 (fángzi) = บ้าน
放 (fàng) = ปล่อย, วาง
放假 (fàngjià) = มีวันหยุด
放学 (fàngxué) = เลิกเรียน
飞 (fēi) = บิน
飞机 (fēijī) = เครื่องบิน
非常 (fēicháng) = มากๆ
分 (fēn) = นาที
风 (fēng) = ลม
干 (gān) = แห้ง
干净 (gānjìng) = สะอาด
干 (gàn) = ทำ
干什么 (gàn shénme) = ทำอะไร
高 (gāo) = สูง
高兴 (gāoxìng) = ดีใจ
告诉 (gàosu) = บอก
哥哥 | 哥 (gēge | gē) = พี่ชาย
歌 (gē) = เพลง
个 (gè) = อัน / คน (ลักษณนามทั่วไป)
给 (gěi) = ให้
跟 (gēn) = กับ
工人 (gōngrén) = คนงาน
工作 (gōngzuò) = ทำงาน
关 (guān) = ปิด
关上 (guānshang) = ปิดลง
贵 (guì) = แพง
国 (guó) = ประเทศ
国家 (guójiā) = ประเทศ, บ้านเมือง
国外 (guówài) = ต่างประเทศ
过 (guò) = ผ่าน / เคย

还 (hái) = ยัง
还是 (háishi) = หรือว่า / ยังคง
还有 (háiyǒu) = ยังมี
孩子 (háizi) = เด็ก
汉语 (Hànyǔ) = ภาษาจีน
汉字 (Hànzì) = ตัวอักษรจีน
好 (hǎo) = ดี
好吃 (hǎochī) = อร่อย
好看 (hǎokàn) = ดูดี
好听 (hǎotīng) = ไพเราะ
好玩儿 (hǎowánr) = สนุก
号 (hào) = หมายเลข
喝 (hē) = ดื่ม
和 (hé) = และ
很 (hěn) = มาก
后 (hòu) = หลัง / ข้างหลัง
后边 (hòubian) = ด้านหลัง
后天 (hòutiān) = มะรืนนี้
花 (huā) = ดอกไม้
话 (huà) = คำพูด
坏 (huài) = ไม่ดี / เสีย
还 (huán) = คืน
回 (huí) = กลับ
回答 (huídá) = ตอบ
回到 (huídào) = กลับไปยัง
回家 (huíjiā) = กลับบ้าน
回来 (huílái) = กลับมา
回去 (huíqù) = กลับไป
会 (huì) = สามารถ / เป็น (ทักษะ)
火车 (huǒchē) = รถไฟ

机场 (jīchǎng) = สนามบิน
机票 (jīpiào) = ตั๋วเครื่องบิน
鸡蛋 (jīdàn) = ไข่ไก่
几 (jǐ) = กี่
记 (jì) = จำ
记得 (jìde) = จำได้
记住 (jìzhù) = จดจำ
家 (jiā) = บ้าน
家里 (jiālǐ) = ในบ้าน
家人 (jiārén) = คนในครอบครัว
间 (jiān) = ห้อง / ระหว่าง
见 (jiàn) = เห็น / พบ
见面 (jiànmiàn) = พบกัน
教 (jiāo) = สอน
叫 (jiào) = เรียก
教学楼 (jiàoxuélóu) = อาคารเรียน
姐姐 | 姐 (jiějie | jiě) = พี่สาว
介绍 (jièshào) = แนะนำ
今年 (jīnnián) = ปีนี้
今天 (jīntiān) = วันนี้
进 (jìn) = เข้า
进来 (jìnlái) = เข้ามา
进去 (jìnqù) = เข้าไป
九 (jiǔ) = เก้า
就 (jiù) = ก็ / ทันที
觉得 (juéde) = รู้สึก / คิดว่า

开 (kāi) = เปิด
开车 (kāichē) = ขับรถ
开会 (kāihuì) = ประชุม
开玩笑 (kāi wánxiào) = ล้อเล่น
看 (kàn) = ดู
看病 (kànbìng) = พบหมอ
看到 (kàndào) = มองเห็น
看见 (kànjiàn) = เห็น
考 (kǎo) = สอบ
考试 (kǎoshì) = การสอบ
渴 (kě) = กระหายน้ำ
课 (kè) = คาบเรียน
课本 (kèběn) = หนังสือเรียน
课文 (kèwén) = บทเรียน
口 (kǒu) = ปาก

块 (kuài) = ชิ้น
快 (kuài) = เร็ว

来 (lái) = มา
来到 (láidào) = มาถึง
老 (lǎo) = แก่
老人 (lǎorén) = คนแก่
老师 (lǎoshī) = ครู
了 (le) = แล้ว
累 (lèi) = เหนื่อย
冷 (lěng) = หนาว
里 (lǐ) = ใน
里边 (lǐbian) = ข้างใน
两 (liǎng) = สอง
零 (líng) = ศูนย์
六 (liù) = หก
楼 (lóu) = ตึก
楼上 (lóushàng) = ชั้นบน
楼下 (lóuxià) = ชั้นล่าง
路 (lù) = ถนน
路口 (lùkǒu) = ทางแยก
路上 (lùshang) = บนถนน

妈妈 | 妈 (māma | mā) = แม่
马路 (mǎlù) = ถนนใหญ่
马上 (mǎshàng) = ทันที
吗 (ma) = ไหม
买 (mǎi) = ซื้อ
慢 (màn) = ช้า
忙 (máng) = ยุ่ง
毛 (máo) = เหมา
没 (méi) = ไม่
没关系 (méiguānxi) = ไม่เป็นไร
没什么 (méishénme) = ไม่มีอะไร
没事儿 (méishìr) = ไม่เป็นไร
没有 (méiyǒu) = ไม่มี

妹妹 | 妹 (mèimei | mèi) = น้องสาว
门 (mén) = ประตู
门口 (ménkǒu) = หน้าประตู
门票 (ménpiào) = บัตรผ่าน
们 (men) = พวก

米饭 (mǐfàn) = ข้าว
面包 (miànbāo) = ขนมปัง
面条儿 (miàntiáor) = บะหมี่

名字 (míngzi) = ชื่อ
明白 (míngbai) = เข้าใจ
明年 (míngnián) = ปีหน้า
明天 (míngtiān) = พรุ่งนี้

拿 (ná) = หยิบ / ถือ

哪 (nǎ) = ไหน
哪里 (nǎlǐ) = ที่ไหน
哪儿 (nǎr) = ที่ไหน
哪些 (nǎxiē) = พวกไหน

那 (nà) = นั่น
那边 (nàbiān) = ด้านนั้น
那里 (nàlǐ) = ที่นั่น
那儿 (nàr) = ที่นั่น
那些 (nàxiē) = พวกนั้น

奶 (nǎi) = นม
奶奶 (nǎinai) = ย่า

男 (nán) = ผู้ชาย
男孩儿 (nánháir) = เด็กผู้ชาย
男朋友 (nánpéngyou) = แฟนหนุ่ม
男人 (nánrén) = ผู้ชาย
男生 (nánshēng) = นักเรียนชาย

南 (nán) = ทิศใต้
南边 (nánbian) = ด้านทิศใต้

难 (nán) = ยาก

呢 (ne) = ล่ะ

能 (néng) = สามารถ

你 (nǐ) = คุณ / เธอ
你们 (nǐmen) = พวกคุณ

年 (nián) = ปี

您 (nín) = ท่าน

牛奶 (niúnǎi) = นมวัว

女 (nǚ) = ผู้หญิง
女儿 (nǚ'ér) = ลูกสาว
女孩儿 (nǚháir) = เด็กผู้หญิง
女朋友 (nǚpéngyou) = แฟนสาว
女人 (nǚrén) = ผู้หญิง
女生 (nǚshēng) = นักเรียนหญิง

旁边 (pángbiān) = ข้างๆ
跑 (pǎo) = วิ่ง
朋友 (péngyou) = เพื่อน
票 (piào) = ตั๋ว

七 (qī) = เจ็ด

起 (qǐ) = ลุก
起床 (qǐchuáng) = ตื่นนอน
起来 (qǐlái) = ลุกขึ้น

汽车 (qìchē) = รถยนต์

前 (qián) = ข้างหน้า
前边 (qiánbian) = ด้านหน้า
前天 (qiántiān) = เมื่อวานซืน

钱 (qián) = เงิน
钱包 (qiánbāo) = กระเป๋าเงิน

请 (qǐng) = เชิญ
请假 (qǐngjià) = ลาหยุด
请进 (qǐng jìn) = เชิญเข้ามา
请问 (qǐngwèn) = ขอถาม
请坐 (qǐng zuò) = เชิญนั่ง

球 (qiú) = บอล

去 (qù) = ไป
去年 (qùnián) = ปีที่แล้ว

热 (rè) = ร้อน

人 (rén) = คน

认识 (rènshi) = รู้จัก
认真 (rènzhēn) = ตั้งใจ

日 (rì) = วัน
日期 (rìqī) = วันที่

肉 (ròu) = เนื้อ

三 (sān) = สาม

山 (shān) = ภูเขา

商场 (shāngchǎng) = ห้างสรรพสินค้า
商店 (shāngdiàn) = ร้านค้า

上 (shàng) = บน
上班 (shàngbān) = เข้างาน
上边 (shàngbian) = ข้างบน
上车 (shàngchē) = ขึ้นรถ
上次 (shàngcì) = ครั้งที่แล้ว
上课 (shàngkè) = เข้าเรียน
上网 (shàngwǎng) = เล่นอินเทอร์เน็ต
上午 (shàngwǔ) = ตอนเช้า
上学 (shàngxué) = ไปโรงเรียน

少 (shǎo) = น้อย

谁 (shéi) = ใคร

身体 (shēntǐ) = ร่างกาย
身上 (shēnshang) = บนตัว

什么 (shénme) = อะไร

生病 (shēngbìng) = ป่วย
生气 (shēngqì) = โกรธ

生日 (shēngrì) = วันเกิด

十 (shí) = สิบ

时候 (shíhou) = ตอน
时间 (shíjiān) = เวลา

事 (shì) = เรื่อง

试 (shì) = ลอง

是 (shì) = เป็น / คือ
是不是 (shì bu shì) = ใช่ไหม

手 (shǒu) = มือ
手机 (shǒujī) = โทรศัพท์มือถือ

书 (shū) = หนังสือ
书包 (shūbāo) = กระเป๋าหนังสือ
书店 (shūdiàn) = ร้านหนังสือ

树 (shù) = ต้นไม้

水 (shuǐ) = น้ำ
水果 (shuǐguǒ) = ผลไม้

睡 (shuì) = นอน
睡觉 (shuìjiào) = นอนหลับ

说 (shuō) = พูด
说话 (shuōhuà) = พูด

四 (sì) = สี่

送 (sòng) = ส่ง

岁 (suì) = ขวบ

他 (tā) = เขา (ผู้ชาย)
他们 (tāmen) = พวกเขา

她 (tā) = เขา (ผู้หญิง)
她们 (tāmen) = พวกเธอ

太 (tài) = เกินไป

天 (tiān) = วัน / ฟ้า
天气 (tiānqì) = อากาศ

听 (tīng) = ฟัง
听到 (tīngdào) = ได้ยิน
听见 (tīngjiàn) = ได้ยิน
听写 (tīngxiě) = ฟังและเขียน

同学 (tóngxué) = เพื่อนร่วมชั้น

图书馆 (túshūguǎn) = ห้องสมุด

外 (wài) = นอก
外边 (wàibian) = ด้านนอก
外国 (wàiguó) = ต่างประเทศ
外语 (wàiyǔ) = ภาษาต่างประเทศ

玩儿 (wánr) = เล่น

晚 (wǎn) = เย็น
晚饭 (wǎnfàn) = อาหารเย็น
晚上 (wǎnshang) = ตอนกลางคืน

网上 (wǎngshang) = บนอินเทอร์เน็ต
网友 (wǎngyǒu) = เพื่อนออนไลน์

忘 (wàng) = ลืม
忘记 (wàngjì) = ลืม

问 (wèn) = ถาม

我 (wǒ) = ฉัน
我们 (wǒmen) = พวกเรา

五 (wǔ) = ห้า

午饭 (wǔfàn) = อาหารกลางวัน

西 (xī) = ทิศตะวันตก
西边 (xībian) = ด้านทิศตะวันตก

洗 (xǐ) = ล้าง
洗手间 (xǐshǒujiān) = ห้องน้ำ

喜欢 (xǐhuan) = ชอบ

下 (xià) = ล่าง
下班 (xiàbān) = เลิกงาน
下边 (xiàbian) = ข้างล่าง
下车 (xiàchē) = ลงรถ
下次 (xiàcì) = ครั้งหน้า
下课 (xiàkè) = เลิกเรียน
下午 (xiàwǔ) = ตอนบ่าย
下雨 (xiàyǔ) = ฝนตก

先 (xiān) = ก่อน

先生 (xiānsheng) = คุณ (ผู้ชาย)

现在 (xiànzài) = ตอนนี้

想 (xiǎng) = คิด / อยาก

小 (xiǎo) = เล็ก
小孩儿 (xiǎoháir) = เด็ก
小姐 (xiǎojiě) = คุณผู้หญิง
小朋友 (xiǎopéngyǒu) = เด็กๆ

小时 (xiǎoshí) = ชั่วโมง

小学 (xiǎoxué) = โรงเรียนประถม
小学生 (xiǎoxuéshēng) = นักเรียนประถม

笑 (xiào) = หัวเราะ

写 (xiě) = เขียน

谢谢 (xièxie) = ขอบคุณ

新 (xīn) = ใหม่
新年 (xīnnián) = ปีใหม่

星期 (xīngqí) = สัปดาห์
星期日 (xīngqírì) = วันอาทิตย์
星期天 (xīngqítiān) = วันอาทิตย์

行 (xíng) = ได้

休息 (xiūxi) = พักผ่อน

学 (xué) = เรียน
学生 (xuéshēng) = นักเรียน
学习 (xuéxí) = เรียน
学校 (xuéxiào) = โรงเรียน
学院 (xuéyuàn) = วิทยาลัย

要 (yào) = ต้องการ

爷爷 (yéye) = ปู่

也 (yě) = ก็

页 (yè) = หน้า

一 (yī) = หนึ่ง

衣服 (yīfu) = เสื้อผ้า

医生 (yīshēng) = แพทย์
医院 (yīyuàn) = โรงพยาบาล

一半 (yībàn) = ครึ่งหนึ่ง
一会儿 (yīhuǐr) = สักครู่
一块儿 (yīkuàir) = ด้วยกัน
一下儿 (yīxiàr) = สักครู่
一样 (yīyàng) = เหมือนกัน

一边 (yībiān) = ด้านหนึ่ง

一点儿 (yīdiǎnr) = นิดหน่อย

一起 (yīqǐ) = ด้วยกัน

一些 (yīxiē) = บางส่วน

用 (yòng) = ใช้

有 (yǒu) = มี
有的 (yǒude) = บางคน
有名 (yǒumíng) = มีชื่อเสียง
有时候 | 有时 (yǒushíhou | yǒushí) = บางครั้ง
有用 (yǒuyòng) = มีประโยชน์

右 (yòu) = ขวา
右边 (yòubian) = ด้านขวา

雨 (yǔ) = ฝน

元 (yuán) = หยวน

远 (yuǎn) = ไกล

月 (yuè) = เดือน

再 (zài) = อีกครั้ง

再见 (zàijiàn) = ลาก่อน

在 (zài) = อยู่
在家 (zàijiā) = อยู่บ้าน

早 (zǎo) = เช้า
早饭 (zǎofàn) = อาหารเช้า
早上 (zǎoshang) = ตอนเช้า

怎么 (zěnme) = อย่างไร / ทำไม

站 (zhàn) = สถานี

找 (zhǎo) = หา
找到 (zhǎodào) = หาเจอ

这 (zhè) = นี้
这边 (zhèbiān) = ด้านนี้
这里 (zhèlǐ) = ที่นี่
这儿 (zhèr) = ที่นี่
这些 (zhèxiē) = พวกนี้

着 (zhe) = กำลัง

真 (zhēn) = จริง
真的 (zhēnde) = จริงๆ

正 (zhèng) = กำลัง
正在 (zhèngzài) = กำลัง

知道 (zhīdào) = รู้

知识 (zhīshi) = ความรู้

中 (zhōng) = กลาง

中国 (Zhōngguó) = ประเทศจีน

中间 (zhōngjiān) = ตรงกลาง

中文 (Zhōngwén) = ภาษาจีน

中午 (zhōngwǔ) = ตอนเที่ยง

中学 (zhōngxué) = มัธยม
中学生 (zhōngxuéshēng) = นักเรียนมัธยม

重 (zhòng) = หนัก
重要 (zhòngyào) = สำคัญ

住 (zhù) = อาศัย

准备 (zhǔnbèi) = เตรียม

桌子 (zhuōzi) = โต๊ะ

字 (zì) = ตัวอักษร

子 (zi) = คำลงท้าย

走 (zǒu) = เดิน
走路 (zǒulù) = เดิน

最 (zuì) = ที่สุด
最好 (zuìhǎo) = ดีที่สุด
最后 (zuìhòu) = สุดท้าย

昨天 (zuótiān) = เมื่อวาน

左 (zuǒ) = ซ้าย
左边 (zuǒbian) = ด้านซ้าย

坐 (zuò) = นั่ง
坐下 (zuòxià) = นั่งลง

做 (zuò) = ทำ

เทคนิคการทบทวนคำศัพท์ให้จำได้แม่น

1. แบ่งคำศัพท์เป็นหมวดหมู่ย่อย
         เช่น คำเรียกบุคคล คำกริยา สถานที่ เพื่อให้สมองเชื่อมโยงง่ายขึ้น

2. ใช้ Flashcards หรือแอปพลิเคชันช่วยจำ
         เช่น Anki, Pleco, Quizlet เพื่อฝึกซ้ำและทดสอบตัวเองบ่อย ๆ

3. ฝึกฟัง – พูด – อ่าน – เขียนพร้อมกัน
         อย่าจำแค่ความหมาย แต่ให้พูดพินอินออกเสียงตาม และเขียนอักษรจีนควบคู่ด้วย เพื่อกระตุ้นหลายประสาทสัมผัส

4. ฝึกใช้ในประโยคจริง
         เช่น ใช้คำว่า 喜欢 (ชอบ) ในประโยคง่ายๆ เช่น “我喜欢吃水果。” – ฉันชอบกินผลไม้ – “I like to eat fruit.”

เตรียมตัวสอบ HSK1 อย่างมีประสิทธิภาพ

         การสอบ HSK1 มีลักษณะเป็นการฟังและการอ่าน โดยไม่มีการเขียนหรือพูด ผู้สอบจะได้ฟังบทสนทนาและเลือกคำตอบให้ถูกต้องจากสิ่งที่ได้ยิน และต้องอ่านข้อความเพื่อเลือกคำตอบที่ถูกต้องเช่นกัน

คำแนะนำในการเตรียมตัวสอบ:

- ฝึกทำข้อสอบเก่า (Mock Tests) เพื่อเข้าใจรูปแบบข้อสอบและจับเวลาได้ถูกต้อง

- ฝึกฟังเสียงเจ้าของภาษาผ่านสื่อจริง เช่น พอดแคสต์ ภาพยนตร์ หรือเสียงบรรยาย

- ทบทวนคำศัพท์อย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะคำศัพท์ที่ใช้บ่อยและมีความหลากหลายในการใช้งาน

- เรียนรู้พินอินให้แม่นยำ เพราะระบบเสียงภาษาจีนมีโทนเสียง (เสียงวรรณยุกต์) ซึ่งสำคัญต่อความหมายมาก

         การเรียนรู้คำศัพท์ระดับ HSK1 คือก้าวแรกของการเข้าใจภาษาจีนอย่างแท้จริง หากสามารถจดจำคำศัพท์ได้ครบ 500 คำ พร้อมพินอินและการใช้ในประโยคได้ จะสามารถเข้าใจบทสนทนาในชีวิตประจำวัน และสร้างความมั่นใจในการสื่อสารกับเจ้าของภาษา

นอกจากนี้ การสอบผ่าน HSK1 ยังเป็นเครื่องยืนยันว่าเรามีความรู้พื้นฐานภาษาจีนตามมาตรฐานสากล ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาต่อ การทำงาน และการเรียนรู้ภาษาจีนในระยะยาว

ติดตามชมเนื้อหาในรูปแบบวิดีโอ

Part 1

Part 2