สุภาษิตพระร่วง

สุภาษิตพระร่วงเป็นคำสอนที่มีมาตั้งแต่อดีตและยึดถือเป็นคติเตือนใจมาจนถึงปัจจุบัน  ด้วยเป็นสุภาษิตที่มีคุณค่า ให้ข้อคิด คติธรรมในการดำเนินชีวิต  นับว่าเป็นวรรณคดีที่มีคุณค่าต่อบุคคลและสังคม  ซึ่งควรคู่แก่การศึกษาและปฏิบัติตามคำสอนเพื่อความเจริญรุ่งเรืองและเป็นสิริมงคล

ตัวชี้วัด
   ท 5.1   ม.1/1   สรุปเนื้อหาวรรณคดีและวรรณกรรมที่อ่าน
              ม.1/2   วิเคราะห์วรรณคดีและวรรณกรรมที่อ่าน  พร้อมยกเหตุผลประกอบ
              ม.1/3   อธิบายคุณค่าของวรรณคดีและวรรณกรรมที่อ่าน
              ม.1/4   สรุปความรู้และข้อคิดจากการอ่านเพื่อประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง

จุดประสงค์การเรียนรู้
1. อธิบายความเป็นมา  ประวัติผู้แต่ง  ลักษณะคำประพันธ์ของวรรณคดีเรื่อง สุภาษิตพระร่วง ได้
2. สรุปเนื้อหาสำคัญของสุภาษิตพระร่วงได้
3. วิเคราะห์วรรณกรรมเรื่อง สุภาษิตพระร่วงได้

สาระการเรียนรู้แกนกลาง
1. วรรณคดีและวรรณกรรมเกี่ยวกับสุภาษิตคำสอน
2. การวิเคราะห์คุณค่าและข้อคิดจากวรรณคดีและวรรณกรรม เรื่อง สุภาษิตพระร่วง 

ความสามารถในการสื่อสาร
ความสามารถในการคิด
 - ทักษะการคิดวิเคราะห์
 - ทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ
ความสามารถในการใช้ทักษะชีวิต
 - กระบวนการทำงานกลุ่ม

1. ใฝ่เรียนรู้
2. มุ่งมั่นในการทำงาน
3. รักความเป็นไทย

(วิธีสอนโดยการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ : เทคนิคคู่คิด)
นักเรียนทำแบบทดสอบก่อนเรียน   หน่วยการเรียนรู้ที่ 3

ชั่วโมงที่ 1
1. ครูแจ้งจุดประสงค์การเรียนรู้ให้นักเรียนทราบ
2. ให้นักเรียนบอกข้อคิดหรือคติประจำใจนักเรียนทีละคน  โดยครูเขียนรวบรวมไว้บนกระดานหน้าชั้นเรียน แล้วสุ่มถามนักเรียน 2 - 3 คน บอกถึงความประทับใจข้อคิดหรือคติประจำใจ
3. นักเรียนร่วมกันแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อคิดและคติประจำใจว่า  น่าจะมีที่มาจากอะไรบ้างเช่น
    - ที่มาจากหลักคำสอน เช่น  ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
    - ที่มาจากสุภาษิต  เช่น  เพื่อนกินหาง่าย  เพื่อนตายหายาก 
4. ครูชมเชยนักเรียนทุกคนที่สามารถยกตัวอย่างและแสดงความคิดเห็นได้อย่างถูกต้อง 
5. ครูมอบหมายให้นักเรียนศึกษาความรู้เรื่อง  สุภาษิตพระร่วง   จากหนังสือเรียนตามหัวข้อที่กำหนด ดังนี้   
    - ความเป็นมา
    - ผู้แต่ง
    - ลักษณะคำประพันธ์
6. ครูช่วยสรุปความรู้ และให้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) ว่าเป็นวัดประจำรัชกาลที่  1  และเป็นพระอารามหลวงชั้นเอกระดับ  “ราชวรมหาวิหาร”

ชั่วโมงที่ 2-3
1. นักเรียนจับคู่กับเพื่อนเพื่อร่วมกันศึกษาเกี่ยวกับเนื้อเรื่องของสุภาษิตพระร่วง จากหนังสือเรียน
2. ครูเสนอแนะให้นักเรียนศึกษาคำศัพท์ให้เข้าใจก่อนเพราะเป็นคำศัพท์เก่า  ซึ่งบางคำไม่มีใช้ในปัจจุบัน  เช่น
    - คนขำ   หมายถึง  คนเจ้าเล่ห์
    - อย่าเบา  หมายถึง  อย่าหูเบา  อย่าเชื่อคนง่าย
3. ให้นักเรียนแต่ละคู่ร่วมกันทำใบงานที่ 1.1 เรื่อง ศัพท์หรรษา  เมื่อทำเสร็จแล้วให้ร่วมกันตรวจสอบก่อนนำส่งครู
4. นักเรียนและครูร่วมกันตรวจสอบความถูกต้องของคำศัพท์จากเนื้อเรื่อง  ทั้งนี้ครูอธิบายเพิ่มเติมในส่วนของคำศัพท์เก่าและให้นักเรียนค้นหาความหมายของคำศัพท์อื่นๆ จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน  พ.ศ.  2542
5. ครูตั้งคำถามเพื่อเป็นการทบทวนความรู้  โดยให้ตอบเป็นรายบุคคลหรือให้เพื่อนคู่คิดช่วยกันตอบ เช่น
    - สุภาษิตพระร่วงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าอะไร
    - สุภาษิตพระร่วงได้รับการชำระโดยใคร
    - โคลงประดิษฐ์พระร่วงเป็นผลงานของบุคคลใด
    - คำประพันธ์ของสุภาษิตพระร่วงมีลักษณะเด่นอย่างไร    
6. ครูชมเชยนักเรียนที่ให้ความร่วมมือในการตอบคำถามเป็นอย่างดีและย้ำเตือนให้นักเรียนทบทวนความรู้ที่ได้ศึกษาเพื่อนำไปปฏิบัติกิจกรรมในโอกาสต่อไป

สื่อการเรียนรู้
1. หนังสือเรียน  ภาษาไทย : วรรณคดีและวรรณกรรม  ม.1
2. พจนานุกรม  ฉบับราชบัณฑิตยสถาน  พ.ศ.  2542
3. ใบงานที่ 1.1 เรื่อง  ศัพท์หรรษา

แหล่งการเรียนรู้
1. ห้องสมุด
2. ห้องเทคโนโลยีสารสนเทศ

ไฟล์ใบงาน:

ไฟล์แบบทดสอบ: