เวลานี้ขณะนี้พวกเรามาปฎิบัติธรรม การปฎิบัติธรรมคือการเจริญสติสติก็ไปตั้งไว้ที่กายเป็นเบื้องต้นแต่ก็ต้องตั้งไว้ที่จิตด้วยทำอย่างเดียว ควบคุมหลายอย่าง เพราะว่ากายจิตที่เป็นกองใหญ่ๆมันก็คุมได้การฝึกหัดเบื้องต้นเราเอากายเป็น
นิมิตรเอากายเป็นที่ตั้ง ก็จะเกิดการพบเห็นการศึกษาตามหลักปฎิบัติ จะต้องเกิดการพบเห็นไม่ใช่คิดเห็น พบเห็นกายจนเห็นการเป็นสูตรว่า กายเป็นกายไปใช่ตัวตนเราเขาเป็นคำตอบออกมาจากความรู้สึกตัวภายในไปเห็นแล้วจึงตอบจึงพูดออกมาจึงแสดงออกมาว่ากายไม่ใช่สัจบุลคลตัวตนเราเขาเป็นการพบเห็นเขาไปปลอบเข้าไปพูดไม่ใช่คำพูดเป็นความรู้สึกภายในมันเป็นสูตรตอนรื้อถอนตนที่มีอยู่ในกายมีแต่เห็นเรื่องของกายเป็นการเห็นไม่ใช่เข้าไปเป็นเช่นพระอริยะบุคคลชั้นต้นรื้อถอนกายเรียกว่ากายศกายะทิฐิไม่มีตนอยู่ในกายมีแต่เห็นเป็นอาการต่างๆรื้อถอนตนออกไปเสียได้เรียกว่าศกายะทิฐิไม่มีตนอยู่ในกายเช่นความร้อนความหนาวความหิวความปวดเป็นอาการมันเห็น เห็นมันร้อน เห็นมันหนาว เห็นมันปวด เห็นมันหิวไม่เอามาเป็นสุขไม่เอามาเป็นทุกข์ในเรื่องของกายไม่เอาชีวิตไปห้อยไปแขวนไว้กับกายเห็นเป็นปัญญา เป็นปัญญาแล้วภาวะที่เคยสุขเคยทุกข์เรื่องของกายเอามาเป็นปัญญาคนออกจากกายได้เกี่ยวข้องกับกายถูกต้องตามความเป็นจริงแล้วมันก็มีสูตรมันร้อนมันก็หนาวมันร้อนมันก็อาบน้ำ หนาวก็ห่มผ้าเป็นตนเป็นปัญญาที่เขาจะเกี่ยวข้อง
ธรรมเทศนา
ทำดีได้ทุกที่
โดย
หลวงพ่อ คำเขียน สุวณฺโณ
ชมรมบ้านคุณธรรม
ขอขอบคุณเนื้อหาจาก www.jozho.net
| 
