หลักการฟังและดู
การฟังและการดูเป็นการรับสารที่ต้องอาศัยทักษะจึงจะสามารถรับสารที่ครบถ้วนได้ ซึ่งในการฟังและการดูมีข้อปฏิบัติที่สำคัญ ดังนี้
1. ตรงจุดมุ่งหมาย ถ้าฟังเพื่อความรู้ ต้องมีสมาธิ เพื่อติดตามและจับสาระสำคัญของเรื่องที่ฟังได้ ส่วนการฟังเพื่อความจรรโลงใจ ต้องใช้สติปัญญาวินิจสารที่ฟังว่าให้คุณค่า ข้อคิดเรื่องใดและใช้วิจารณญาณว่าจะนำสารที่ฟังไปใช้ในชีวิตให้เกิดประโยชน์ได้อย่างไร
2. พร้อมกายใจแน่วแน่ ผู้ฟังหรือดูต้องมีความพร้อมทางกาย คือ สุขภาพดี พร้อมทางใจคือไม่มีเรื่องทุกข์ร้อน อารมณ์ขุ่นมัว และพร้อมทางสติปัญญา คือมีพื้นฐานความรู้ในเรื่องที่จะฟังหรือดู
3. เที่ยงแท้มีสมาธิ ฟังหรือดูด้วยความตั้งใจ จิตใจจดจ่ออยู่กับเรื่องนั้น
4. ปราศจากอคติใด ๆ การทำใจเป็นกลางจะทำให้สามารถรับรู้ข้อมูลได้ชัดเจน สามารถวิเคราะห์เรื่องที่ดูและฟังได้อย่างถูกต้อง โดยพิจารณาให้รอบคอบด้วยเหตุผลว่า เรื่องนั้น ๆ เป็นจริงหรือไม่ เพราะเหตุใด มีเหตุผลน่าเชื่อถือหรือไม่ เพราะบางคนนั้นเมื่อดูหรือฟังอย่างมีอคติก็จะไม่สามารถพิจารณาตัดสินเรื่องนั้น ๆ อย่างถ่องแท้ได้
ที่มาและได้รับอนุญาตจาก :
บุญลักษณ์ เอี่ยมสำอางค์ เกื้อกมล พฤกษประมูล และโสภิต พิทักษ์. ภาษาไทย หลักการใช้ภาษาและการใช้ภาษา ม.4. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์.
การฟังและการดูเป็นการรับสารที่ต้องอาศัยทักษะจึงจะสามารถรับสารที่ครบถ้วนได้ ซึ่งในการฟังและการดูมีข้อปฏิบัติที่สำคัญ ดังนี้
1. ตรงจุดมุ่งหมาย ถ้าฟังเพื่อความรู้ ต้องมีสมาธิ เพื่อติดตามและจับสาระสำคัญของเรื่องที่ฟังได้ ส่วนการฟังเพื่อความจรรโลงใจ ต้องใช้สติปัญญาวินิจสารที่ฟังว่าให้คุณค่า ข้อคิดเรื่องใดและใช้วิจารณญาณว่าจะนำสารที่ฟังไปใช้ในชีวิตให้เกิดประโยชน์ได้อย่างไร
2. พร้อมกายใจแน่วแน่ ผู้ฟังหรือดูต้องมีความพร้อมทางกาย คือ สุขภาพดี พร้อมทางใจคือไม่มีเรื่องทุกข์ร้อน อารมณ์ขุ่นมัว และพร้อมทางสติปัญญา คือมีพื้นฐานความรู้ในเรื่องที่จะฟังหรือดู
3. เที่ยงแท้มีสมาธิ ฟังหรือดูด้วยความตั้งใจ จิตใจจดจ่ออยู่กับเรื่องนั้น
4. ปราศจากอคติใด ๆ การทำใจเป็นกลางจะทำให้สามารถรับรู้ข้อมูลได้ชัดเจน สามารถวิเคราะห์เรื่องที่ดูและฟังได้อย่างถูกต้อง โดยพิจารณาให้รอบคอบด้วยเหตุผลว่า เรื่องนั้น ๆ เป็นจริงหรือไม่ เพราะเหตุใด มีเหตุผลน่าเชื่อถือหรือไม่ เพราะบางคนนั้นเมื่อดูหรือฟังอย่างมีอคติก็จะไม่สามารถพิจารณาตัดสินเรื่องนั้น ๆ อย่างถ่องแท้ได้
ที่มาและได้รับอนุญาตจาก :
บุญลักษณ์ เอี่ยมสำอางค์ เกื้อกมล พฤกษประมูล และโสภิต พิทักษ์. ภาษาไทย หลักการใช้ภาษาและการใช้ภาษา ม.4. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์.




















