ในห้องเรียน
อยากรู้ถามทรูปลูกปัญญา
ติดต่อทรูปลูกปัญญา

การออกเสียงคำที่มีอักษรนำ
การออกเสียงคำที่มีอักษรนำ
          คำที่มีอักษรนำส่วนมากมักจะออกเสียงได้ถูกต้อง  แต่มีเพียงบางคำเท่านั้นที่มีปัญหาในการออกเสียง  เพราะไม่รู้หลักในการอ่านออกเสียงในคำที่มีอักษรนำ  หลักในการอ่านคำที่มีอักษรนำ  มีดังนี้

                    คำที่มาจากภาษาบาลีสันสกฤต  บางคำไทยรับมาใช้แล้วอ่านแบบอักษรนำ  เช่น  กักขฬะ (กัก-ขะ-หฺละ),  จริต  (จะ-หฺริด),  เทศนา (เทด-สะ-หฺนา),  สมุจเฉท (สะ-หฺมุด-เฉด),  สวาหะ (สะ-หฺวา-หะ),  ลักษณะ (ลัก-สะ-หนะ)

                    คำที่พยางค์หน้ามีรูปสระกำกับตามหลักไม่ต้องอ่านอย่างอักษรนำ  แต่ยังนิยมอ่านแบบอักษรนำ  เช่น  ประโยชน์ (ปฺระ-โหยด),  ประวัติ (ปฺระ-หวัด),  ดิลก (ดิ-หฺลก),  ดิเรก (ดิ-เหรก),  บุรุษ (บุ-หฺรุด),  บัญญัติ (บัน-หยัด)

                    คำแผลงจาภาษาเขมร  ซึ่งพยัญชนะต้นเป็นอักษรควบ  พยางค์หลังจะออกเสียงวรรณยุกต์ตามเสียงวรรณยุกต์ของคำเดิม  เช่น  
                              ตรวจ          แผลงเป็น          ตำรวจ          (ตำ-หฺรวด)
                              ปราบ          แผลงเป็น          บำราบ         (บำ-หฺราบ)
                              ตริ               แผลงเป็น          ดำริ              (ดำ-หฺริ)
                              ตรัส             แผลงเป็น          ดำรัส            (ดำ-หฺรัด)

                    คำบางคำที่ไม่ได้มาจากภาษาบาลีสันสกฤตและภาษาเขมรก็มักจะมีการออกเสียงแบบอักษรนำ  เช่น
                              ยุโรป                    ออกเสียงเป็น                    ยุ-โหรบ
                              เขม็ง                     ออกเสียงเป็น                    ขะ-เหม็ง

          ข้อสังเกต
                    1.  คำแผลงที่ไม่ใช่อักษรควบ  เมื่อแผลงเป็น 2 พยางค์  พยางค์หลังจะไม่ออกเสียงวรรณยุกต์ตามคำเดิม  เช่น
                              ปราศ          แผลงเป็น          บำราศ          (บำ-ราด)
                    2.  คำเดิมไม่ใช่อักษรควบ  เมื่อแผลงเป็น 2 พยางค์  พยางค์หลังจะไม่ออกเสียงวรรณยุกต์ตามคำเดิม  เช่น
                              แจก  เสียงวรรณยุกต์  เอก  แผลงเป็น  จำแนก
                                                                         อ่านว่า        จำ-แนก  เสียงวรรณยุกต์โท
                              อาจ  เสียงวรรณยุกต์  เอก  แผลงเป็น  อำนาจ
                                                                         อ่านว่า          อำ-นาด  เสียงวรรณยุกต์โท



ที่มาและได้รับอนุญาตจาก :
บุญลักษณ์  เอี่ยมสำอางค์  เกื้อกมล  พฤกษประมูล และโสภิต  พิทักษ์. ภาษาไทย  หลักการใช้ภาษาและการใช้ภาษา ม.4. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์.

ข้อสอบที่เกี่ยวข้อง
#Trending now
admission 58admissionAd58AdGang58อาเซียนaecเกมเกมส์คิดเลขเกมคณิตศาสตร์วาตภัยภัยธรรมชาติพายุฟิลเลอร์กลูต้ากลูต้าไธโอนกลูต้าผิวขาวผลเสียกลูต้าผลเสียฟิลเลอร์ข่าวข่าวเด่นเรียนต่อทุนทุนเรียนต่อทุนการศึกษาclearing houseเคลียร์ริ่งเฮ้าส์ค้นหาตัวเองปฎิทินสอบสพฐศธเปิดเทอมunseen Thailand travel amazingประกาศผลONETGAT PATติวติวGATเชื่อมโยงภาษาญี่ปุ่นความถนัดภาษาจีนรายงานเกษตรห้องเรียนกลับทางเกมส์การเรียนรู้โรงเรียนพ่อแม่ข่าวการศึกษาเรียนต่อต่างประเทศข้อสอบคลังข้อสอบข่าวadmissionสอบตรงสอบตรง58แอดมิชชั่นข่าวกิจกรรมสาระน่ารู้รับตรงรับตรง58โควตาวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์สังคมภาษาไทยแนะแนวกลอนสามเณร ถ่ายทอดธรรมะว วชิระเมธีดูย้อนหลังไฮไลท์liveธรรมบรรพชาวันพระวันโกนฝนฤดูฝนสุขภาพหน้าฝนเข้าพรรษาตักบาตรฮา ๆ น่ารัก ท่องเที่ยวคลิปเด็ดคลิปรวมคลิปเด็ดeco tripเที่ยวต่างประเทศติวเข้มสอบเข้าสัมภาษณ์สอบเข้า ม.1สอบเข้า เตรียมสอบเข้าสาธิตสอบเข้ามหิดลสอบเข้าสวนกุหลาบทดลองวิทย์โทษข่มขืนประหารชีวิตสืบ นาคะเสถียรปิยะมหาราชเก่งอังกฤษฮอร์โมนcar free dayจักรยานcu tepรับน้องชิงรางวัลrising sunทัวร์ถูกสอบเข้า ม.1อีโบล่าตึกถล่มpage9เพจ 9kaoplookpanyaสามเณรปลูกปัญญาธรรมtruelittlemonk 
กลับด้านบน