องค์ประกอบศิลป์
โดยทั่วไปงานศิลปะมีองค์ประกอบศิลป์ คือ เส้นสี รูปร่าง รูปทรง และพื้นผิว ซึ่งนักเรียนควรเรียนรู้เพื่อปฏิบัติงานทางศิลปะได้

เส้น
เส้น หมายถึง การเขียนจุดเรียงติดต่อกันไปอย่างต่อเนื่องตามทิศทางที่ต้องการ เส้นที่ใช้ในงานสิลปะ แบ่งเป็น ๒ ชนิด คือ เส้นตรงเเละเส้นโค้ง
๑.  เส้นตรง คือ เส้นที่ลากเป็นเเนวตรงมีอยู่หลายเเบบ เช่น เส้นตรงเเนวตั้ง แนวนอน แนวเฉียง เป็นต้น
      ๑.๑  เส้นตรงเเนวตั้ง คือ เส้นที่ลากเป็นแนวตรง มีอยู่หลายเเบบ เช่น เส้นตรงเเนวตั้ง เเนวนอน เเนวเฉียง เป็นต้น
      ๑.๒  เส้นตรงแนวนอน เป็นเส้นที่ให้ความรู้สึกสงบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แสดงถึง ความกว้าง
      ๑.๓  เส้นตรงแนวเฉียง เป็นเส้นที่ให้ความรู้สึกเคลื่อนไหว ไม่สงบนิ่ง รุนเเรง
๒. เส้นโค้ง คือ เส้นที่ลากเป็นเเนวโค้ง หักเหไปตามทิศทางตามต้องการ ไม่เป็นเหลี่ยม เส้นโค้งมีกลายเเบบ ซึ่งเเต่ละเเบบก็จะให้ความรู้สึกที่เเตกต่างกันไป เช่น
      ๒.๑  เส้นโค้งแบบขดก้อนหอย เป็นเส้นที่มีลักษณะเป็นรูปวงกลมหรือรี เส้นเเบบนี้จะให้ความรู้สึกไม่เเน่นอน หมุนวน สับสน เป็นต้น
      ๒.๒  เส้นโค้งเเบบทั่วไป เป็นเส้นโค้งที่ไม่ใช่เป็นรูปวงกลมหรือวงรี เส้นเเบบนี้จะให้ความรู้สึกอ่อนโยน นิ่มนวล สวยงาม เเละร่าเริง เป็นต้น

สี
      ในธรรมชาติและสิ่งเเวดล้อมรอบตัวเรา มีสีสันต่างๆ มากมายซึ่งเราสามารถแบ่งสีสันต่างๆ ออกเป็น ๒ ประเภท คือ สีจากธรรมชาติและสีที่มนุษย์สร้างขึ้น
      สีที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อใช้ในงานศิลปะมีมากมายหลายชินด เช่น มีเทียน สีดินสอ สีโปสเตอร์ เป็นต้น เเต่ไม่ว่าจะเป็นสีชนิดใดจะมีสีที่เป็นแม่สีเหมือนกัน ได้แก่
      เเม่สีหรือสีขั้นที่ ๑ คือ สีที่ไม่มีสีใดๆ สามารถนำมาผสมกันให้เกิดเป็นสีของเเม่สีได้
      เเม่สีมี ๓ สี ได้แก่ สีแดง สีน้ำเงิน และสีเหลือง
      ถ้าเรานำเอาแม่สี ๒ สีมาผสมกัน จะได้สีที่เราเรียกว่า สีขั้นที่ ๒
      ดังนั้น สีขั้นที่ ๒ คือสีที่เกิดจากการนำเเม่สี ๒ สี มาผสมกัน ได้แก่ สีเขียว สีส้ม และสีม่วง

พื้นผิว
     พื้นผิว หมายถึง ลักษณะผิวด้านนอกของวัตถุต่างๆ เช่น นุ่ม หยาบ ขรุขระ เป็นต้น วัตถุเเต่ละชนิดอาจจะมีลักษณะพื้นผิวเหมือนหรือแตกต่างตามวัย
การรับรู้สภาพพื้นผิวธรรมชาติและสิ่งเเวดล้อม สามารถทำได้ ดังนี้
๑.  การสังเกตด้วยตา เป็นการสังเกตพื้นผิวเบื้องต้น โดยดูว่าสิ่งที่เห็นเป็นวัตถุชนิดใด และจะมีพื้นผิวเป็นอย่างไร
๒.  การสัมผัสด้วยมือและผิวหนังส่วนอื่น เป็นการใช้ส่วนมือและผิวหนัง จับ ถู ลูบคลำวัตถุ เพื่อให้เเน่ใจว่าวัตถุชิ้นนั้นมีพื้นผิวอย่างไร

ที่มาและได้รับอนุญาตจาก :
เอกรินทร์ สี่มหาศาล และคณะ. ศิลปะ ป.๒. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.