รัฐธรรมนูญของไทย

รัฐธรรมนูญของไทย
     ปัจจุบันประเทศไทยเป็นประเทศที่มีการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขของประเทศ มีกฎหมายรัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดที่ใช้ในการปกครองประเทศ
     รัฐธรรมนูญ คือ กฎหมายสูงสุดของประเทศ และเป็นกฎหมายที่กำหนดระเบียบแห่งอำนาจอธิปไตยซึ่งเป็นอำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ
     ดังนั้นรัฐธรรมนูญจึงเป็นกฎหมายแม่บทของกฎหมายทั้งปวง บทบัญญัติใดของกฎหมายและกฎหรือข้อบังคับที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ บทบัญญัตินั้นถือว่าใช้บังคับไม่ได้
     ในรัฐธรรมนูญได้กำหนดเกี่ยวกับการแบ่งแยกอำนาจไว้ว่า อำนานอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย พระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุขทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล
     อำนาจอธิปไตย เป็นอำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ ได้แก่ อำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการ
          ๑. อำนาจนิติบัญญัติ เป็นอำนาจในการออกกฎหมาย ยกเลิก หรือแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมาย เพื่อนำมาใช้บังคับแก่ประชาชนเมื่อกฎหมายผ่านความเห็นชอบต่อรัฐสภาตามขั้นตอนแล้ว นายกรัฐมนตรีจะเป็นผู้นำขึ้นทูลเกล้า ฯ เพื่อถวายพระมหากษัตริย์ทรงลงพระปรมาภิไทย เพื่อประกาศใช้ต่อไป จึงกล่าวได้ว่า พระมหากษัตริย์ทรงใช้อำนาจนิติบัญญัติผ่านทางรัฐสภา
          ๒. อำนาจบริหาร เป็นอำนาจในการบริหารประเทศให้เป็นไปตามกฎหมายพระมหากษัตริย์ทรงใช้อำนาจบริหารทางคณะรัฐมนตรี ซึ่งได้รับการเลือกตั้งมาจากประชาชนทั้งประเทศ
          ๓. อำนาจตุลาการ เป็นอำนาจในการวินิจฉัยตัดสินคดีความต่าง ๆ เพื่อรักษาสิทธิและเสรีภาพของประชาชน ให้เกิดความยุติธรรมแก่ทุกฝ่าย พระมหากษัตริย์ทรงใช้อำนาจตุลาการทางศาล

ที่มาและได้รับอนุญาตจาก :
เอกรินทร์  สี่มหาศาล  และคณะ . สังคมศึกษา  ศาสนา  และวัฒนธรรม ป.4 . พิมพ์ครั้งที่ 3 . กรุงเทพ ฯ : อักษรเจริญทัศน์ .

ข้อสอบที่เกี่ยวข้อง