บรรทัดฐานทางสังคม

     บรรทัดฐานทางสังคม
     บรรทัดฐาน หมายถึง แบบแผนของพฤติกรรมที่สมาชิกในสังคมยึดถือเป็นแนวทางปฏิบัติและกำหนดว่าการกระทำใดถูกหรือผิด ควรยอมรับหรือไม่ควรยอมรับเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม
     ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า บรรทัดฐานเป็นเครื่องมือขัดเกลาทางสังคม หรือเป็นเครื่องมือจัดระเบียบทางสังคมแบบหนึ่ง บรรทัดฐานจำแนกได้เป็น ๓ ประเภท ดังนี้
     ๑. วิถีประชาหรือวิถีชาวบ้าน เป็นกฎเกณฑ์การปฏิบัติของคนในสังคมในการดำเนินชีวิตจนเป็นปกติไม่ได้เกิดจากการถูกบังคับ ถ้าผู้ใดปฏิบัติอย่างเคร่งครัด จะได้รับการยกย่อมชมเชย ถ้าผู้ใดไม่ปฏิบัติตามจะถูกตำหนิจากสังคม

     ๒. จารีต เป็นระเบียบแบบแผนที่สมาชิกในสังคมต้องยึดถือปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด หรือจะเรียกว่าเป็น กฎศีลธรรม ก็ได้ ถ้าสมาชิกในสังคมไม่ปฏิบัติตาม ก็จะถูกลงโทษรุนแรงกว่าวิถีประชา เช่น ถูกรังเกียจ ดูหมิ่นเหยียดหยาม หรือถูกขับไล่ออกจากสังคม

     ๓. กฎหมาย เป็นระเบียบกฎเกณฑ์ที่ได้รับการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อใช้เป็นข้อบังคับหรือควบคุมให้สมาชิกในสังคมปฏิบัติตามและมีการกำหนดบทลงโทษไว้อย่างชัดเจนว่า ถ้าทำผิดในกรณีใดต้องได้รับโทษสถานใด

     ดังนั้นกล่าวได้ว่าบรรทัดฐานในแต่ละระดับเป็นเครื่องมือที่คอยช่วยจัดระเบียบของสังคม เพื่อให้สมาชิกในสังคมได้ยึดถือและปฏิบัติต่อกัน เพื่อให้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน


ที่มาและได้รับอนุญาตจาก  :
เอกรินทร์  สี่มหาศาล  และคณะ . สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ป.6. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพ ฯ : อักษรเจริญทัศน์

ข้อสอบที่เกี่ยวข้อง