เศรษฐกิจพอเพียง

     เศรษฐกิจพอเพียง
     เศรษฐกิจพอเพียง เป็นปรัชญาที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภฺมิพลอดุลยเดชทรงชี้แนะแนวทางในการดำเนินชีวิตให้กับประชาชนชาวไทย เพื่อนำไปปฏิบัติในการดำเนินชีวิตในยามที่ประเทศประสบกับปัญหาวิกฤตทางเศรษฐกิจ
เศรษฐกิจพอเพียง หมายถึง ความสามารถของชุมชน เมือง รัฐ หรือประเทศในการผลิตสินค้าและบริการเพื่อเลี้ยงสังคมนั้น ๆ ได้ โดยรู้จักการพึ่งพาตนเองเป็นสำคัญ และไม่พึ่งพาปัจจัยการผลิตอื่น ๆ ที่ตนไม่ได้เป็นเจ้าของ
     ๑. หลักการของเศรษฐกิจพอเพียง มีดังนี้
          ๑) การพึ่งพาตนเอง เป็นการยึดหลักตนเป็นที่พึ่งแห่งตน รู้จักนำทรัพยากรที่มีอยู่มาใช้ให้เกิดประโยชน์ รู้จักผลิตพืชผลให้เพียงพอกับความต้องการในการบริโภคของครัวเรือนก่อน หลังจากนั้นจึงผลิตเพื่อการค้า
          ๒) การพึ่งพากันเอง จะให้ความสำคัญกับการรวมกลุ่มกันของชาวบ้าน เพื่อดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจต่าง ๆ เช่น การเกษตรแบบผสมผสาน การใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น การแปรรูอหาร เป็นต้น ในปัจจุบันมีการดำเนินงานเพื่อสร้างรายได้ตามนโยบา "หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์" เป็นการพัฒนาชุมชน และพัฒนาระบบเศรษฐกิจของประเทศให้เติบโต
     ๒. วิธีการของเศรษฐกิจพอเพียง
     พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานแนวคิดที่เรียกว่า "การเกษตรทฤษฎีใหม่" มีหลักสำคัญ คือ การบริหารจัดการที่ดินและน้ำเพื่อการเกษตรในที่ดินจำนวนไม่มากนักให้เกิดประโยชน์สูงสุด โดยมีวิธีการปฏิบัติ ดังนี้
     ขั้นที่ ๑ มีความพอเพียงสามารถเลี้ยงตนเองได้บนพื้นฐานของความประหยัด เป็นขั้นตอนที่ทำการเกษตร คือ มีข้าว พืชผัก ผลไม้ ที่อยู่อาศัย และน้ำในพื้นที่ที่ตนมีอยู่ โดยไม่ต้องพึ่งพาผู้อื่น เป็นการอยู่แบบพอมีพอกิน
     ขั้นที่ ๒ รวมพลังกันในรูปของกลุ่มเพื่อทำการผลิต การตลาด และการจัดการ เน้นการช่วยเหลือและร่วมมือกัน รวมทั้งส่งเสริมด้านการศึกษา สวัสดิการต่าง ๆ ให้กับคนในชุมชน
     ขั้นที่ ๓ ขยายกิจกรรมทางเศรษฐกิจ โดยติดต่อจัดหาทุนเพื่อนำมาใช้ในการลงทุน และพัฒนาคุณภาพชีวิต เช่น จัดตั้งกองทุนสนับสนุนเกษตรกร จัดตั้งองค์กรกลางในการขายผลผลิตเพื่อให้ได้ราคาสูง เป็นต้น
     ๓. การปฏิบัติตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียน
     ปรัญชาเศรษฐกิจพอเพียงมีประโยชน์ต่อประชาชนทุกคน รวมทั้งนักเรียนก็สามารถนำหลักเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการเรียนหรือในโรงเรียนได้ ดังนี้
     ๑. รู้จักพึ่งตนเอง ดำเนินชีวิตโดยยึดหลักพออยู่ พอกิน พอใช้
     ๒. มีความขยัน อดทน ไม่ท้อถอย
     ๓. ศึกษา ค้นคว้า แสวงหาข้อมูล นำไปปฏิบัติงานและแก้ไขปัญหาต่าง ๆ
     ๔. นำความรู้ หลักการ แนวคิด หรือทฤษฎีต่าง ๆ ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันอย่างเหมาะสม
     ๕. มีความสามัคคี ให้ความร่วมมือ และสามารถทำงานเป็นหมู่คณะ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ทุกฝ่าย
     ๖. ส่งเสริมการทำการเกษตร เช่น เพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ในพื้นที่ของโรงเรียน
     ๗. ส่งเสริมการจัดกิจกรรมของสหกรณ์ในโรงเรียน เพื่อฝึกการรวมกลุ่มกันทำกิจกรรมในการผลิตและจำหน่ายสินค้าที่ผลิตได้
     การรู้จักนำหลักการของเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในโรงเรียนเป็นสิ่งที่ควรส่งเสริม เพื่อสร้างเศรษฐกิจพื้นฐานในระดับโรงเรียนให้แข็งแกร่ง เพื่อเป็นรากฐานของเศรษฐกิจระดับหมู่บ้าน และชุมชนต่อไป

 

ที่มาและได้รับอนุญาตจาก  :
เอกรินทร์  สี่มหาศาล  และคณะ . สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ป.5. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพ ฯ : อักษรเจริญทัศน์

ข้อสอบที่เกี่ยวข้อง