ชีวิตในครอบครัว

คนเราทุกคนไม่สามารถเลือกได้ว่าจะเกิดเป็นใคร แต่ทุกชีวิตที่เกิดมาแล้วไม่ว่าจะเป็นเพศชายหรือเพศหญิงต่างก็มีคุณค่าในตนเองคุณค่านั้นอาจจะไม่ได้เกิดจากรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น แต่เกิดจากการประพฤติปฎิบัติที่เหมาะสม และการมีความคิดที่ดี

คุณค่าชีวิตของแต่ละคน อาจจะเกิดขึ้นจากปัจจัย ดังนี้

๑) ยอมรับในตนเอง ไม่ว่าตนเองจะเป็นใคร และต้องทำตามบทบาทหน้าที่ของตนเอง

๒) มีความภาคภูมิใจในตนเอง ทุกคนมีจุดเด่นและจุดด้อยในตนเอง ดังนั้นเราจึงไม่ควรกังวลกับจุดด้อย แต่ควรสร้างเสริมจุดเด่นของตนและปรับปรุงแก้ไขจุดด้อย เพื่อให้ชีวิตมีความสุข

๓) ไม่ดูถูกหรือเยาะเย้ยถากถางผู้อื่น โดยฉพาะผู้ที่ด้อยกว่าเรา

๔) เป็นคนดีของสังคม โดยการประพฤติดี มีศิลธรรม และไม่ก่อความเดือนร้อนให้กับตนเองและผู้อื่น

การที่เราทุกคนต่างก็มีคุณค่าในตัวเอง ดังนั้น เราจึงมีสิทธิที่จะดูแลและปกป้องชีวิตของเราให้มีความสมบูรณ์และแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจ ซึ่งสามารถทำได้หลายวิธี เช่น

 - ทำความสะอาดร่างกาย

 - เลือกรับประทานแต่อาหารที่มีประโยชน์

- ไม่ทำสิ่งที่ผิดกฏหมาย

- ปฏิเสธการจับต้องตัวเราโดยที่เราไม่เต็มใจ

- ไม่ยอมให้ใครมาเฆี่ยนตีเราโดยที่เราไม่ผิด

 คนส่วนใหญ่อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว ซึ่งแต่ละครอบครัวจะประกอบด้วยสมาชิกที่แตกต่างกันออกไป ทุกคนที่อาศัยอยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวต่างก็มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ เช่น พ่อและแม่ต้องดูแลอบรมสั่งสอนลูก ญาติผู้ใหญ่ต้องประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่เด็ก ๆ ลูกต้องให้ความเคารพเชื่อฟังพ่อแม่และญาติผู้ใหญ่ เป็นต้น ดังนั้น ครอบครัวจึงเป็นสถาบันสำคัญในการเลี้ยงดูเด็ก โดยอาจกล่าวได้ว่าเด็กจะมีพฤติกรรมอย่างไรนั้น ขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดูของครอบครัวนั่นเอง

นักเรียนคิดว่า เด็กที่อยู่ใน ๒ ภาพนี้ จะมีพฤติกรรมอย่างไร

เมื่อคนเรามาอาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว สมาชิกทุกคนในครอบครัวต่างก็ต้องการให้ครอบครัวของตนเองมีความสุข ซึ่งความสุขในครอบครัวจะเกิดจากการปฏิบัติตัวที่เหมาะสมของสมาชิกในครอบครัวดังนี้

๑) สมาชิกทุกคนปฏิบัติตามบทบาทหน้าที่ของตนเอง เช่น พ่อแม่มีหน้าที่เลี้ยงดูลูก ให้ความรัก ความเอาใจใส่ และปกป้องคุ้มครองลูกจากอันตรายต่าง ๆ ลูกต้องรักและให้ความเคารพต่อพ่อแม่ เชื่อฟังคำสั่งสอน เป็นต้น

๒) สมาชิกทุกคนมีความรักใคร่กัน พ่อแม่ควรแสดงให้ลูกเห็นว่ารักกันลูกจะรู้สึกอบอุ่นใจ แล้วพ่อแม่ควรแสดงออกว่าลูกและให้ความสำคัญต่อลูก

๓) สมาชิกทุกคนมีการพูดให้กำลังใจหรือชมเชยกันเสมอ

๔) สมาชิกทุกคนมีความเข้าใจ ลูกควรเข้าใจว่าพ่อแม่ต้องทำงานเพื่อเลี้ยงดูลูก ดังนั้น ลูกควรช่วยแบ่งเบาภาระพ่อแม่เท่าที่จะทำได้ เช่น กวาดบ้าน ถูบ้าน เลี้ยงน้อง เป็นต้น ส่วนพ่อแม่ควรเข้าใจพฤติกรรมของลูกที่เกิดขึ้นตามวัยและคอยให้คำปรึกษาเมื่อลูกมีปัญหา

๕) สมาชิกทุกคนมีความสามัคคี รู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และไม่ทะเลาะกันถ้าสมาชิกคนใดมีปัญหา ต้องปรึกษาหารือเพื่อหาวิธีแก้ไขปัญหา

ขอขอบคุณเนื้อหาจาก บริษัทอักษรเจริญทัศน์
จากหนังสือ แม่บทมาตรฐาน สุขศึกษาและพลศึกษา ป.๑ พิมพ์ครั้งที่ ๒