ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู
     ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เป็นศาสนาที่เก่าแก่ที่สุด กำเนิดในประเทศอินเดีย ศาสนานี้ไม่มีศาสดาหรือผู้ก่อตั้งศาสนา เป็นศาสนาที่นับถือเทพเจ้าหลายองค์มาก่อน แต่องค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ พระพรหม
     ในสมัยนั้นคนอินเดียพากันนับถือเทพเจ้าประจำธรรมชาติต่าง ๆ เช่น พระอัคนี เทพเจ้าแห่งไฟ พระวรุณ เทพเจ้าแห่งฝน พระวายุ เทพเจ้าแห่งลม เป็นต้น โดยเชื่อว่าเทพเจ้าเหล่านี้สามารถดลบันดาลให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ ทางธรรมชาติได้ ต่อมาระบบความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้าได้เปลี่ยนแปลงไป จากที่เชื่อว่า เทพเจ้าแต่ละองค์มีฤทธิ์ไม่แพ้กัน กลายมาเป็นความเชื่อว่ามีเทพเจ้าเพียง ๓ องค์ เท่านั้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ พระพรหม พระศิวะ และพระวิษณุ ได้รับการนับถือเท่าเทียมกัน ถือว่าเทพเจ้าทั้งสามองค์นี้ แท้จริงแล้วเป็นองค์เดียวกัน แต่แบ่งภาคออกเป็นสามองค์เพื่อทำหน้าที่ต่างกัน

                                                                   
                              พระพรหม                                    พระวิษณุ                                    พระศิวะ
                        ผู้สร้างโลกและจักรวาล                          ผู้คุ้มครองโลก                                ผู้ทำลายโลก

     เมื่อพระพรหมสร้างโลกแล้ว พระวิษณุเป็นผู้รักษาดูแล แต่มนุษย์มีจิตใจที่เต็มไปด้วยความโลภ โกรธ หลง ประพฤติในทางที่ไม่ดี เมื่อความชั่วร้ายมีมากเกินกว่าที่จะแก้ไข พระศิวะจะเป็นผู้ทำลายโลกให้พินาศลง และพระพรหมจะสร้างโลกขึ้นมาใหม่
     คัมภีร์ที่สำคัญที่สุดของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู คือ คัมภีร์พระเวท ประกอบด้วย


                              


ที่มาและได้รับอนุญาตจาก  :
เอกรินทร์  สี่มหาศาล  และคณะ . สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ป.5. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพ ฯ : อักษรเจริญทัศน์